Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) είναι μια κοινή ορμονική διαταραχή που πιστεύεται ότι επηρεάζει περίπου μία στις δέκα γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία μεταξύ των 18 και 45 ετών.
Αυτό το σύνδρομο, το οποίο συχνά είναι ελάχιστα κατανοητό, οδηγεί σε πολλές διαταραχές, όπως αύξηση βάρους, διαβήτη, έντονη τριχοφυΐα, ακμή, υπογονιμότητα και πολύ διαταραγμένο εμμηνορροϊκό κύκλο.
Ανώμαλες ή ελλείπουσες περίοδοι
Ανώμαλες ή ελλείπουσες περίοδοιΤο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είναι μια κοινή διαταραχή, η οποία εκτιμάται ότι επηρεάζει το 8 έως 15% των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία.
Προέρχεται από μια ορμονική ανισορροπία και χαρακτηρίζεται από μια συσχέτιση διαφόρων κλινικών ή βιολογικών σημείων.
Ένα από τα κύρια συμπτώματα του PCOS είναι οι διαταραχές του εμμηνορροϊκού κύκλου.
Οι ορμόνες διέγερσης ωοθυλακίων (FSH) κι ωχρινοποίησης (LH), που ενορχηστρώνουν τον κύκλο των ωοθηκών, εμπλέκονται σε αυτήν τη διαδικασία.
Φυσιολογικά, τα ποσοστά τους ποικίλλουν κατά τη διάρκεια του κύκλου, γεγονός που προκαλεί ωορρηξία και εμμηνόρροια.
Ωστόσο, στο PCOS, αυτή η διακύμανση είναι πολύ μικρή και το βασικό επίπεδο της LH είναι υψηλότερο από αυτό της FSH, όταν πρέπει να είναι χαμηλότερο.
Οι ωοθήκες επομένως δεν λαμβάνουν τα σωστά μηνύματα και ο εμμηνορροϊκός κύκλος διακόπτεται.
Οι περίοδοι είναι ακανόνιστες ή ακόμη κι απουσιάζουν.
Μπορούν επίσης να είναι πολύ άφθονες.
Οι εμμηνορροϊκές διαταραχές συνήθως συνοδεύονται από υπερανδρογονισμό, δηλαδή αυξημένη έκκριση ανδρικών ορμονών.
Η διάγνωση του PCOS βασίζεται επομένως σε αυτά τα κλινικά κριτήρια και σε μια πλήρη ορμονική εκτίμηση, κάτι που βοηθά στον αποκλεισμό μιας άλλης αιτίας υπερβολικής έκκρισης ανδρογόνων των ωοθηκών ή των επινεφριδίων κι αποκλείει πιθανή υπερπρολακτιναιμία ή περίσσεια κορτιζόλης.
Για να διαπιστωθεί η αιτία, διεξάγεται εξέταση αίματος για τη μέτρηση των επιπέδων των ορμονών, του σακχάρου και της χοληστερόλης.
Αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους
Αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρουςΗ ορμονική ανισορροπία που συνδέεται με το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS) μπορεί να προκαλέσει αντίσταση στην ινσουλίνη.
Η ινσουλίνη είναι ορμόνη που εκκρίνεται φυσικά από το πάγκρεας.
Επιτρέπει στα σάκχαρα να εισέλθουν στα κύτταρα του σώματος.
Με την αντίσταση στην ινσουλίνη, τα κύτταρα γίνονται λιγότερο ευαίσθητα σε αυτήν, με αποτέλεσμα να υπάρχει λιγότερη γλυκόζη που εισέρχεται στα κύτταρα και παραμένει στο αίμα.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να είναι η αιτία της αύξησης του βάρους ή του διαβήτη, ενώ τείνει επίσης να επιδεινώσει το PCOS και τον υπερανδρογονισμό, κάτι που με τη σειρά του θα αυξήσει την αντίσταση στην ινσουλίνη.
Είναι στην πραγματικότητα ένα είδος φαύλου κύκλου.
Μάλιστα, αυτό το πρόβλημα είναι η συνηθέστερη αιτία στειρότητας σε γυναίκες που δεν έχουν ωορρηξία.
Για να εξισορροπήσετε τα επίπεδα ινσουλίνης, πρέπει να ακολουθήσετε έναν υγιεινό τρόπο ζωής.
Αυτό απαιτεί διαιτητικούς κανόνες και την πρακτική μιας αθλητικής δραστηριότητας.
Σε περίπτωση παχυσαρκίας, συνιστάται να συμβουλευτείτε έναν διατροφολόγο για να χάσετε το βάρος με υγιεινό τρόπο.
Η φαρμακοθεραπεία μπορεί επίσης να προσφέρεται συμπληρωματικά.
Προβλήματα μαλλιών και σοβαρή ακμή
Οι κύριες συνέπειες του υπερανδρογονισμού είναι ο υπερτροφισμός και η ακμή.
Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών προκαλεί αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης στο αίμα.
Ως αποτέλεσμα υπάρχει έντονη τριχοφυΐα σε ορισμένα μέρη του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου.
Αυτή η παθολογία μπορεί επίσης να προκαλέσει προβλήματα ακμής σε ασθενείς.
Μπορεί να υπάρξει σμηγματόρροια του τριχωτού της κεφαλής και του δέρματος, δηλαδή μια σημαντική έκκριση σμήγματος, η οποία κάνει το δέρμα λιπαρό.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα άτομα με PCOS μπορεί επίσης να υποφέρουν από αλωπεκία ή τριχόπτωση.
Για τη θεραπεία των εμμηνορροϊκών προβλημάτων και του υπερανδρογονισμού, χρησιμοποιείται ορμονική θεραπεία.
Ως πρώτη λύση, συνταγογραφείται αντισύλληψη οιστρογόνου και προγεστογόνου, ελλείψει αντενδείξεων.
