Η κίρρωση του ήπατος παραμένει ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως.
Η επίπτωση της κίρρωσης αυξάνεται, εξαιτίας της μεγάλης αύξησης της Ηπατίτιδα C, και εξελίσσεται στην τρίτη πιο συχνή αιτία θανάτου στους άνδρες κατά την τέταρτη δεκαετίας της ζωής.
Ένας άλλος συνυπάρχον παράγοντας είναι η επιδημία της παχυσαρκίας, η οποία σχετίζεται με NAFLD και προχωρημένη κίρρωση στους περισσότερους ασθενείς.
Οι Αιτίες της Κίρρωσης του Ήπατος:
Η κατανάλωση αλκοόλ παραμένει η κυριότερη αιτία κίρρωσης.
Το αλκοόλ επιφέρει άμεσες τοξικές επιδράσεις στο ήπαρ που αντικατοπτρίζονται στην παρουσία ανεπάρκειας πρωτεϊνών και άλλων διατροφικών στοιχείων.
Η ηπατική στεάτωση και η αλκοολική ηπατίτιδα αποτελούν στάδια της αλκοολικής βλάβης στο ήπαρ που μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση.
Ανεξάρτητα από την αιτία, η εναπόθεση κολλαγόνου στην κίρρωση είναι αποτέλεσμα της αυξημένης ινοβλαστικής δραστηριότητας, όπως ακριβώς συμβαίνει μετά από ηπατοκυτταρική βλάβη και νέκρωση.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα ήπαρ που περιέχει αναγεννητικά οζίδια διαφράγματα συνδετικού ιστού που συνδέουν τα πυλαία διαστήματα με τα κεντρικά σωληνάρια, που μπορούν να βαθμολογούνται ανάλογα με τη σοβαρότητα κατά την παθολογοανατομική εκτίμηση της βιοψίας του ήπατος.
Άλλες κύριες επιπλοκές της κίρρωσης περιλαμβάνουν ασκίτη, ηπατονεφρικό σύνδρομο με συνοδό υπονατριαιμία, διαταραχές πηκτικότητας και εγκεφαλοπάθεια.
Σημεία και Συμπτώματα της Κίρρωσης του Ήπατος:
Αρκετοί ασθενείς με κίρρωση ήπατος δεν έχουν κανένα σύμπτωμα.
Ωστόσο, τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν πρήξιμο στην κοιλιά και τα πόδια, και συλλογή υγρού στους πνεύμονες, βαριά αιμορραγία από κιρσούς, μώλωπες ή εύκολη αιμορραγία και η δυσκολία στην αναπνοή.
Επίσης, αίσθημα πληρότητας στο στομάχι, αίσθημα κόπωσης, διαταραχές ύπνου, ίκτερο, σύγχυση, κώμα, αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις και αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του ήπατος.
Θεραπευτικές Μέθοδοι:
Οι κιρρωτικοί με κιρσούς μπορούν να ωφεληθούν ουσιαστικά με τη αποχή από το αλκοόλ.
Επεισόδια αιμορραγίας εμφανίζονται σε πάνω από 40% όλων των ασθενών με κίρρωση, ενώ το πρώτο επεισόδιο αιμορραγίας από κιρσούς οισοφάγου επιφέρει το θάνατο τουλάχιστον στο 50% των πασχόντων.
Τουλάχιστον τα 2/3 όσων επιβιώνουν από την αρχική αιμορραγία επαναιμορραγούν, ενώ ο κίνδυνος θανάτου από το δεύτερο επεισόδιο είναι εξίσου υψηλός.
Αυτό αφορά κυρίως ασθενείς στους οποίους συνιστώνται επεμβάσεις που αποσυμφορούν την πυλαία.
Η μεταμόσχευση ήπατος στους κατάλληλους υποψηφίους αποτελεί την πιο αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή που σχετίζεται με παράταση της επιβίωσης.
Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος, Γενικός Χειρουργός
