Μπορεί η άσκηση με μέτρο να είναι απαραίτητη για την καλή υγεία, ωστόσο οι επιπτώσεις από την υπερβολική άσκηση είναι συντριπτικά αρνητικές.
Μερικές φορές μάλιστα εκδηλώνονται ως εθισμός.
Κόπωση, απώλεια μυών, τραυματισμοί, καρδιακή ανεπάρκεια και ένα αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα είναι μερικές μόνο από τις συνέπειες του να πιέζει κανείς τον εαυτό του μέχρι τα όριά του σε ό,τι αφορά τη γυμναστική.
Αν όμως οι παραπάνω επιπτώσεις είναι εύκολα αντιληπτές, υπάρχουν κι εκείνες οι επιπτώσεις που είναι ιδιαίτερα λεπτές, με αποτέλεσμα αυτός που ασκείται να μην καταλαβαίνει τι ζημιά κάνει στον εαυτό του.
Ο οργανισμός όμως αρχίζει να καταρρέει σταδιακά, χάνει με την πάροδο του χρόνου την δύναμή του και συνήθως καταλήγει με σοβαρό τραυματισμό ή βλάβη οργάνων.
Αυτό που προσφέρει η άσκηση στο σώμα μπορεί το ίδιο εύκολα να του το στερήσει, αν δεν είναι ισορροπημένη.
Για παράδειγμα η μέτρια καρδιαγγειακή άσκηση έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει την καρδιά και βελτιώνει την ικανότητά της να αντλεί αποτελεσματικά το αίμα σε όλο το σώμα.
Αντίθετα η υπερβολική καρδιαγγειακή άσκηση μπορεί να φθείρει την καρδιά.
Μια καρδιά που καλείται να κάνει πάρα πολλά πράγματα για πάρα πολύ καιρό, έχει αυξημένη πιθανότητα εξασθένησης ή ολοκληρωτικής κατάρρευσης.
Το ίδιο ισχύει και για τη μυϊκή μάζα.
Η υπερβολική άσκηση μπορεί να κάνει το σώμα να «κανιβαλίσει» τους ίδιους τους μύες του για να τους χρησιμοποιήσει ως καύσιμο όταν δεν είναι διαθέσιμος άλλος τρόπος.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια μυϊκού ιστού και σε επικίνδυνα χαμηλό σωματικό λίπος.
Στις γυναίκες η υπερβολική άσκηση μπορεί να οδηγήσει σε αμηνόρροια, που μπορεί να επηρεάσει βαθιά τη γονιμότητα.
Οι υγιείς αναλογίες μυών και λίπους απαιτούνται από το σώμα για να λειτουργήσει σωστά.
Το να είναι κανείς σε φόρμα και να έχει ενέργεια δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να έχει καθόλου λίπος ή πως πρέπει να φθείρει όλους τους ορατούς μύες.
Όταν οι μύες αποδυναμωθούν, προκαλούνται κακώσεις από το επαναλαμβανόμενο άγχος, ενώ είναι πιθανό να ακολουθήσουν ο πόνος και η δυσκαμψία.
Η χημική ανισορροπία είναι μια άλλη αρνητική επίδραση της άσκησης.
Οι υγιείς οργανισμοί εκκρίνουν τυπικά ορισμένες χημικές ουσίες κατά τη διάρκεια μιας μέτριας άσκησης, συμπεριλαμβανομένης της αδρεναλίνης και της κορτιζόλης.
Και οι δύο είναι ορμόνες διεγερτικές που βοηθούν να γίνουν οι κινήσεις των μυών πιο αποτελεσματικές.
Η υπερβολική άσκηση πιέζει πολύ σκληρά το σώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα και μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, αϋπνία και έλλειψη εστίασης στις καθημερινές δραστηριότητες.
Για μερικούς ανθρώπους η υπερβολική άσκηση είναι ένας καταναγκασμός.
Η ψυχαναγκαστική άσκηση θεωρείται από πολλούς επαγγελματίες ψυχικής υγείας ως ένα είδος ψυχοσωματικής διαταραχής.
Ιδίως στους νέους, η ψυχαναγκαστική άσκηση πηγαίνει χέρι-χέρι με τις διατροφικές διαταραχές.
Η ψυχαναγκαστική άσκηση ως εθισμός ή ψυχική κατάσταση είναι διαφορετική από την απλή άσκηση που φτάνει στην υπερβολή.
Διασημότητες, αθλητές και λάτρεις της άσκησης από όλα τα κοινωνικά στρώματα διατρέχουν τον κίνδυνο της υπερβολικής άσκησης, εάν παίρνουν από τον οργανισμό περισσότερα απ’ αυτά που τού δίνουν.
Μια ισορροπημένη σωματική άσκηση απαιτεί την κατάλληλη τροφή, επαρκή ανάπαυση και μια ποικιλία δραστηριοτήτων που στοχεύουν διάφορες ομάδες μυών, ώστε να επιτρέψουν στον οργανισμό να ανακάμψει ανάμεσα στις προπονήσεις.
