Η βλεφαρίτιδα είναι μια συνηθισμένη φλεγμονή των βλεφάρων με συμπτώματα όπως ο ερεθισμός των βλεφάρων, το έντονο κοκκίνισμα των ματιών και ο κνησμός.
Δεν θα πρέπει να συγχέεται με την επιπεφυκίτιδα λόγω των σχετικά κοινών τους συμπτωμάτων.
Βλεφαρίτιδα παθαίνουν συχνά άτομα που τείνουν να έχουν λιπαρό δέρμα, πιτυρίδα ή παρουσιάζουν ξηροφθαλμία.
Η βλεφαρίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί από την παιδική ηλικία και να συνεχίσει στο μέλλον τείνοντας να γίνει χρόνια.
Δεν αποκλείεται όμως να εμφανιστεί για πρώτη φορά στην ενήλικη ζωή.
Αυτό που συμβαίνει με τη βλεφαρίτιδα είναι ότι τα βακτήρια που ζουν φυσιολογικά στην επιφάνεια του δέρματος γύρω από τα μάτια, αρχίζουν ξαφνικά να αναπτύσσονται μέσα στο δέρμα στη βάση των βλεφαρίδων.
Ο ερεθισμός που ακολουθεί και που ορισμένες φορές σχετίζεται με υπερλειτουργία των σμηγματογόνων αδένων της περιοχής, προκαλεί απολέπιση το δέρματος, η οποία μοιάζει με πιτυρίδα και σχηματισμό σωματιδίων κατά μήκος των βλεφαρίδων.
Επίσης μπορεί να προκαλέσει χαλάζια και επίπονα φλεγμονώδη εξογκώματα μέσα στα βλέφαρα.
Πρόκειται για μια κατάσταση αρκετά επώδυνη.
Στη βλεφαρίτιδα και τα δύο βλέφαρα καλύπτονται από ένα λιπαρό υγρό, ενώ βακτήρια αναπτύσσονται κοντά στη βάση των βλεφαρίδων.
Ο συχνός, απαλός καθαρισμός της άκρης του βλεφάρου πρέπει να γίνεται με προσοχή και βοηθά στον έλεγχο της βλεφαρίτιδας.
Ενδέχεται η απολέπιση και τα βακτήρια να προκαλούν μόνο έναν μικρό ερεθισμό και φαγούρα, αλλά σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν κοκκίνισμα, αίσθηση καύσου και τσιμπήματα.
Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρότερες επιπλοκές, όπως σε φλεγμονή των ιστών του ματιού, όπως ο κερατοειδής.
Για να διαγνωστεί κάποιος με βλεφαρίτιδα θα πρέπει να συντρέχουν τα παρακάτω συμπτώματα.
Θα πρέπει να υπάρχει πιτυρίδα πάνω στις βλεφαρίδες και στους αδένες που φλεγμαίνουν.
Επίσης θα πρέπει να εξακριβωθεί αν η βλεφαρίτιδα συνοδεύεται από σταφυλοκοκκική επιμόλυνση, κάτι που φαίνεται από τα μικρά έλκη που έχει μια τέτοια επιμόλυνση στη βάση των βλεφαρίδων.
Αντιμετώπιση
Η βλεφαρίτιδα είναι μια φλεγμονή που μπορεί να μη θεραπευτεί εντελώς, αλλά μπορεί να ελεγχθεί όταν είναι σε έξαρση.
Ο ασθενής θα πρέπει τουλάχιστον δύο φορές τη μέρα βρέχει μια καθαρή πετσέτα με ζεστό νερό ή χαμομήλι, να την τοποθετεί στραγγισμένη πάνω σε κλειστά βλέφαρα για λίγα λεπτά και να επαναλαμβάνει τη διαδικασία 2-3 φορές.
Με αυτόν τον τρόπο οι εκκρίσεις μαλακώνουν και η πιτυρίδα απομακρύνεται.
Επιπλέον, οι λιπαρές εκκρίσεις των σμηγματογόνων αδένων που υπάρχουν στα βλέφαρα υγροποιούνται κι έτσι αποφεύγεται ο κίνδυνος εμφάνισης χαλάζιου.
Ο ασθενής θα πρέπει να πλένει ελαφριά τις βλεφαρίδες του αλλά όχι το μάτι, με ελάχιστη ποσότητα, μια σταγόνα περίπου από βρεφικό σαμπουάν.
Αν ο γιατρός έχει συνταγογραφήσει αντιβιοτική αλοιφή η επάλειψη θα πρέπει να γίνεται στη βάση των βλεφαρίδων συνήθως πριν τον ύπνο με το δάχτυλο ή με λίγο βαμβάκι.
Επίσης τα τεχνητά δάκρυα μπορεί να ανακουφίσουν τον ασθενή από τα συμπτώματα της ξηροφθαλμίας, ενώ τα στεροειδή μπορεί να ληφθούν για μικρό διάστημα για να μειώσουν τη φλεγμονή.
Πάντως τα φαρμακευτικά σκευάσματα δεν αρκούν για να θεραπεύσουν το πρόβλημα.
Πιο σημαντικό είναι να ακολουθούνται τα πρώτα βήματα.
