Τενοντίτιδα ονομάζεται η φλεγμονή των τενόντων του μυοσκελετικού συστήματος του ανθρώπου.
Πρόκειται για μία συχνή και επώδυνη πάθηση που προκαλεί μεγάλη μείωση της κινητικότητας και της ισχύος των μυών.
Ως επακόλουθο της τενοντίτιδας, οι πάσχοντες δεν έχουν την ικανότητα να ολοκληρώσουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες ενώ αισθάνονται πόνο και «τράβηγμα» στον καταπονημένο μυ.
Οι συχνότερες αιτίες που βρίσκονται πίσω από την τενοντίτιδα είναι:
Η υπερδραστηριότητα κάποιου μυός
Η πιο συχνή αιτία τενοντίτιδας είναι η υπερδραστηριότητα κάποιου μυός.
Συνήθως, τα άτομα εντάσσουν στην καθημερινότητά τους ένα σύνολο συχνών και επαναλαμβανόμενων κινήσεων είτε αυξάνουν την ήδη υπάρχουσα ημερήσια δραστηριότητά τους με συνέπεια να αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα τενοντίτιδας.
Ο τένοντας αδυνατεί να προσαρμοστεί στις νέο επίπεδο δραστηριότητας, και αυτή η κατάχρηση οδηγεί με την σειρά της σε φλεγμονή και τενοντίτιδα.
Μια άλλη συχνή αιτία εμφάνισης κλινικής εικόνας τενοντίτιδας σχετίζεται με τις δομικές αλλαγές που συμβαίνουν στον τένοντα με την πάροδο της ηλικίας.
Καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει, οι τένοντες χάνουν μεγάλο μέρος της αρχικής τους ελαστικότητας και ευκινησίας κάτι που οφείλεται σε άγνωστους παράγοντες με πιο πιθανό ίσως τις αλλαγές στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους τένοντες.
Ανατομικά αίτια
Μερικές φορές υπάρχει κάποια ανατομική αιτία που προκαλεί την τενοντίτιδα.
Αν ο τένοντας δεν έχει στην διάθεσή του κάποια δίοδο μέσω της οποίας να μπορεί να κινηθεί, είναι πολύ πιθανό να ερεθιστεί και αυτό θα οδηγήσει στην πρόκληση φλεγμονής.
Πώς μπορεί να θεραπευτεί η τενοντίτιδα;
Παρά την μεγάλη συχνότητα εμφάνισης της, η τενοντίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με προληπτικά και θεραπευτικά μέτρα.
Η θεραπεία πρέπει να βασιστεί κυρίως στην αποφυγή αδρών κινήσεων του σκελετού όπως η έντονη εκγύμναση, η άρση βαρών κ.ά.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να στερηθούμε για κάποιο χρονικό διάστημα μια αγαπημένη δραστηριότητα, αλλά αυτό αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα που θα επιτρέψει την ύφεση της φλεγμονής στον τένοντα.
Φαρμακευτική αγωγή
Στην θεραπευτική φαρέτρα της τενοντίτιδας περιλαμβάνονται αρκετά φάρμακα, με εξέχουσα θέση να καταλαμβάνουν τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Τα φάρμακα αυτά χαρακτηρίζονται για την διπλή τους δράση, δηλαδή ανακουφίζουν από τον πόνο και ταυτόχρονα βοηθούν στην μείωση της φλεγμονής.
Πάντοτε όμως, πριν ξεκινήσουμε οποιοδήποτε από τα πολλά αντιφλεγμονώδη φάρμακα που κυκλοφορούν, πρέπει να συμβουλευτούμε τον προσωπικό μας γιατρό και συγκεκριμένα να ενημερωθούμε για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων αυτών.
Φυσιοθεραπεία
Βασικότατο εργαλείο στην τελική αντιμετώπιση της τενοντίτιδας είναι η φυσιοθεραπεία η οποία περιλαμβάνει ειδικές ασκήσεις φόρτισης και χαλάρωσης των τραυματισμένων μυών.
Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί να καταφύγετε στη λύση του χειρουργείου και αυτό συμβαίνει μόνο όταν έχουν αποτύχει όλα τα υπόλοιπα μέτρα συντηρητικής θεραπείας.
