Ο φόβος μπροστά στα μικρόβια δεν είναι τόσο απλός όσο νομίζει κανείς.
Πρόκειται για μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή που όποιος πάσχει από αυτήν δύσκολα μπορεί να την ελέγξει, ακόμα και να απαλλαγεί.
Οι εμμονές…
Οι άνθρωποι αυτοί προσέχουν την προσωπική τους υγιεινή σε αρρωστημένο βαθμό.
Θέλουν να πλένουν συνεχώς τα χέρια τους, ακόμα κι αν είναι καθαρά, γιατί έτσι νομίζουν πως μειώνουν την πιθανότητα να κολλήσουν κάποιο μικρόβιο.
Έχουν εμμονή με την καθαριότητα του σπιτιού τους.
Περνούν πολλές ώρες της ημέρας καθαρίζοντάς το σχολαστικά και αυτό τους κάνει να νιώθουν καλύτερα.
Αρνούνται να αγγίξουν αντικείμενα κοινής χρήσης, πόμολα, κουμπιά ασανσέρ, χειρολαβές σε δημόσιους χώρους και αντικείμενα όπως τηλεχειριστήρια και πληκτρολόγια, πολλές φορές ακόμα κι αν βρίσκονται μέσα στο σπίτι τους.
Αλλάζουν συνεχώς ρούχα σκεπτόμενοι ότι αυτά που φορούσαν μπορεί να τους μεταδώσουν κάποιο μικρόβιο.
Και όχι μόνο αυτό αλλά απαιτούν και από την οικογένειά τους να κάνει το ίδιο.
Οι αντικοινωνικές συνήθειες…
Ο φόβος τους για τα μικρόβια επηρεάζει αρνητικά τη σχέση με τους γύρω τους και την καθημερινότητά τους.
Αποφεύγουν να συναντούν φίλους, να πηγαίνουν σε πολυσύχναστα μέρη μην τυχόν μολυνθούν και άλλες παρόμοιες καταστάσεις που τους απομακρύνουν από το κοινωνικό σύνολο.
Οι μικροβιοφοβικοί συχνά πανικοβάλλονται και μόνο στη σκέψη ότι θα μολυνθούν από κάποιο μικρόβιο.
Μπορεί μάλιστα, να πάθουν κανονική κρίση πανικού με τα συμπτώματά της, όπως κρύος ιδρώτας, ζαλάδα, ναυτία, τρέμουλο, ξηροστομία, ταχυκαρδία.
Όσο περνάει ο καιρός νιώθουν όλο και πιο εγκλωβισμένοι σε αυτή την κατάσταση.
Περιστασιακά μπορεί να ηρεμούν, αλλά μακροπρόθεσμα ο φόβος για τα μικρόβια παραμένει και γίνεται όλο και πιο έντονος.
Οι άνθρωποι που φοβούνται τα μικρόβια αντιλαμβάνονται ότι έχουν κάποιο πρόβλημα, αλλά δεν μπορούν να το ελέγξουν και αποφεύγουν να το συζητούν.
Η μικροβιοφοβία είναι μια ψυχαναγκαστική διαταραχή και χρειάζεται θεραπεία.
Είναι από τις διαταραχές που δεν υποχωρούν μόνες τους, επομένως η βοήθεια ενός ειδικού είναι απαραίτητη.
