Η τρυγία πιο επιστημονικά ή αλλιώς πέτρα στην καθομιλουμένη είναι μια από τις πιο γνωστές παθήσεις των δοντιών.
Δεν είναι τίποτε άλλο από μια ανώμαλη συσσώρευση αλάτων συνήθως στην επιφάνεια των κάτω δοντιών, κοντά στους πόρους των σιελογόνων αδένων.
Πέτρα μπορεί να πιάσουν όμως και οι παρειακές επιφάνειες του πρώτου και του δεύτερου γομφίου της άνω γνάθου.
Η υφή της είναι τραχιά.
Πρόκειται για μικροβιακές πλάκες που έχουν προσκολληθεί πάνω στην επιφάνεια των δοντιών έξω από τα ούλα ή ακόμα και κάτω από αυτά.
Στη δεύτερη περίπτωση τα πράγματα είναι πιο δύσκολα επειδή η πέτρα δε φαίνεται και μόνο ο οδοντίατρος μπορεί να την ανακαλύψει κάνοντας μια απλή εξέταση.
Η πέτρα αν δεν αφαιρεθεί και μείνει για καιρό πάνω στα δόντια, μπορεί να προκαλέσει τερηδόνα και άλλες σοβαρότερες ασθένειες των δοντιών, όπως ουλίτιδα και περιοδοντίτιδα.
Επίσης, η πέτρα δημιουργείται από τις τροφές που εισέρχονται στο στόμα και παραμένουν πάνω και ανάμεσα στα δόντια όταν αυτά δεν καθαρίζονται σωστά και τακτικά.
Επομένως, το βούρτσισμα των δοντιών πρέπει να γίνεται μετά από κάθε γεύμα και με τον σωστό τρόπο.
Μεγάλη σημασία εδώ παίζει και το νήμα ή τα μεσοδόντια βουρτσάκια που πρέπει οπωσδήποτε να χρησιμοποιούμε έστω μία φορά την ημέρα.
Κι αυτό επειδή αφαιρούν τα υπολείμματα τροφών ανάμεσα στα δόντια που η οδοντόβουρτσα δεν μπορεί να φτάσει.
Επίσης, η πέτρα και η κατακράτηση τροφών μέσα στο στόμα είναι πιθανό να προκαλέσουν κακοσμία του στόματος και να κάνουν τα δόντια να φαίνονται πιο κίτρινα.
Ο σχηματισμός πέτρας όμως, μπορεί να οφείλεται και σε προδιάθεση του ατόμου στη δημιουργία πέτρας ακόμα κι αν τηρεί τους κανόνες στοματικής υγιεινής.
Απομάκρυνση της πέτρας
Όπως ειπώθηκε, υπάρχει η λεγόμενη υπερουλική πέτρα που βρίσκεται έξω από τα δόντια και στην ελεύθερη επιφάνεια των δοντιών και η υποουλική ή ριζική που καλύπτεται από τον ιστό των ούλων.
Η πρώτη σχηματίζεται με βάση τις μικροβιακές πλάκες των λείων επιφανειών των δοντιών με τη βοήθεια του σάλιου, το οποίο περιέχει διάφορα ανόργανα συστατικά.
Η δεύτερη δημιουργείται με βάση τη μικροβιακή πλάκα που έχει εισχωρήσει στη σχισμή μεταξύ ούλων και δοντιών.
Πάντως, ο τρόπος σχηματισμού και των δύο ειδών πέτρας είναι κατά βάση ίδιος.
Κι αυτό επειδή έχει να κάνει με τη συσσώρευση μικροβιακών πλακών και στις δύο περιπτώσεις.
Ο τρόπος απομάκρυνσής τους όμως διαφέρει.
Η πέτρα κάτω από τα ούλα αφαιρείται πιο δύσκολα επειδή δεν εντοπίζεται εύκολα ούτε φαίνεται, ενώ η διαδικασία είναι περισσότερο επίπονη.
Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι κανένα μέσο στοματικής φροντίδας δεν μπορεί να τη διαλύσει.
Η αφαίρεσή της πραγματοποιείται από τον οδοντίατρο ή τον περιοδοντολόγο με ειδικά οδοντιατρικά εργαλεία, υπερήχους και πιεσμένο αέρα.
Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να είναι απαραίτητο να γίνεται ακόμα και δύο φορές τον χρόνο.
