Ένα κρύωμα μπορεί να προκαλέσει πόνο στο αυτί και μάλιστα έντονο.
Μπορεί ο πόνος να έχει μια αίσθηση καψίματος και η έντασή του να κυμαίνεται.
Όταν είναι συνεχόμενος, δυσκολεύει τον ύπνο, ανεβάζει πυρετό και δεν αποκλείεται να προκαλέσει και καταρροή.
Συνήθως οφείλεται σε υγρό που έχει παγιδευτεί μέσα στο αυτί, το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις μολύνεται.
Όπως και να έχει, πιέζει το τύμπανο τόσο που διογκώνεται και πάλλεται.
Δεν είναι πάντα το κρυολόγημα η αιτία που πονάει το αυτί μας.
Κάποιες μολύνσεις των αυτιών και ωτίτιδες ξεκινούν με απότομα συμπτώματα με κύριο από αυτά τον οξύ πόνο.
Τα νεύρα στο τύμπανο είναι πολύ ευαίσθητα, με αποτέλεσμα να αντιδρούν κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Άλλα συμπτώματα
Ο πόνος είναι αυτός που θα πρέπει να μας θορυβήσει.
Όμως, υπάρχουν και άλλα συμπτώματα.
Μειωμένη όρεξη, δυσκολία στον ύπνο καθώς το υγρό μέσα στο αυτί μετατοπίζεται, πυρετός, νευρικότητα, αίσθημα ιλίγγου και δυσκολία ακοής.
Σε περιπτώσεις που το τύμπανο έχει υποστεί ρήξη, μπορεί να υπάρξει διαρροή υγρού από το αυτί.
Πρόκειται για ένα υγρό σε κίτρινη προς καφέ απόχρωση με λίγο αίμα ή είναι απλώς ένα λευκό υγρό.
Αντιμετώπιση και θεραπεία
Η μόλυνση στο αυτί θεραπεύεται με αναλγητικά φάρμακα για τον πόνο και τον πυρετό και αντιβίωση για τη βακτηριακή λοίμωξη.
Τα αναλγητικά που περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη ή ακεταμινοφαίνη ανακουφίζουν από τον πόνο και τον μειώνουν λίγη ώρα μετά τη λήψη τους.
Η αντιβίωση που πρέπει να συνταγογραφήσει ο γιατρός σκοτώνει τα βακτήρια που προκαλούν τη λοίμωξη.
Αν ο πόνος οφείλεται σε κρύωμα ή σε κάποιον ιό, τότε είναι αναποτελεσματική.
Η αντιβίωση μπορεί να έχει παρενέργειες, όπως ναυτίες, διάρροια, εξανθήματα και πόνους στο στομάχι και τυμπανισμό, οπότε η διάγνωση θα πρέπει να είναι 100% σωστή ώστε να χορηγηθεί ο κατάλληλος τύπος αντιβίωσης.
Επίσης, υπάρχει κίνδυνος αλληλεπίδρασης με άλλα φάρμακα που τυχόν παίρνουμε.
Αποστράγγιση του υγρού από το αυτί
Το υγρό δεν θα πρέπει να παραμένει στο αυτί για διάστημα μεγαλύτερο των 3 μηνών.
Επίσης, είναι πιθανό οι λοιμώξεις στο αυτί να επαναλαμβάνονται.
Σε αυτήν την περίπτωση ο ΩΡΛ θα πρέπει να αποστραγγίσει το υγρό μέσω μιας διαδικασίας που λέγεται μυριγγοτομή.
Με τη βοήθεια των λεγόμενων μικρών πλαστικών ή μεταλλικών σωληνίσκων αερισμού που μένουν μέσα στο αυτί, ο γιατρός απομακρύνει το υγρό.
Ουσιαστικά, γίνεται τρύπημα του τυμπάνου για να αφαιρεθεί το υγρό ή να αντιμετωπιστεί η φλεγμονή.
Αυτή η διαδικασία πραγματοποιείται συχνότερα σε παιδιά.
Οι σωλήνες παραμένουν μέσα στο αυτί από 3 έως 12 μήνες και αποβάλλονται μόνοι τους.
Δεν ενοχλούν καθόλου τον ασθενή ούτε επηρεάζουν την ακοή του.
Σε όλο το χρονικό διάστημα που διαρκεί η μυριγγοτομή δεν θα πρέπει να μπει νερό στο αυτί.
Για την κολύμβηση και το πλύσιμο των μαλλιών μπορούν να τοποθετούνται ωτοασπίδες ή βαμβάκι με βαζελίνη αντίστοιχα.
Μετά την επέμβαση και για όσο καιρό οι σωληνίσκοι βρίσκονται στο αυτί μπορεί να υπάρχει έκκριση υγρών.
Το τύμπανο επουλώνεται μόνο του μετά την αποβολή των σωληνίσκων.
