Οι προτάσεις της Διαρκούς Ομάδας Εργασίας του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) και των Συλλόγων Ασθενών για τη Δημόσια Υγεία παραδόθηκαν στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, στο πλαίσιο της χθεσινής συνάντησης στο υπουργείο Υγείας.
Ο Πρόεδρος του ΙΣΑ, κ. Γ. Πατούλης, ο Α’ Αντιπρόεδρος του Συλλόγου, κ. Φ. Πατσουράκος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΣΑ, κ. Ι. Κεχρής, κα. Λ. Μαρκάκη, κ. Τ. Χατζής, με τους εκπροσώπους των Συλλόγων Ασθενών που συμμετέχουν στη Διαρκή Ομάδα Εργασίας, παρέδωσαν στον υπουργό Υγείας κ. Βασίλη Κικίλια και στον υφυπουργό κ. Βασίλη Κοντοζαμάνη, υπόμνημα με 16 προτάσεις που έχουν προκύψει από τις συνεδριάσεις της Επιτροπής, σχετικά με κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη Δημόσια υγεία.
Ειδικότερα οι προτάσεις που κατατέθηκαν είναι οι εξής:
1. Αύξηση του προϋπολογισμού για τη Δημόσια Υγεία στο επίπεδο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Στελέχωση των Δημόσιων νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας από ιατρονοσηλευτικό προσωπικό σε όλες τις ειδικότητες.
3. Η ανάπτυξη, η βελτίωση της στελέχωσης και της οργάνωσης, ο εκσυγχρονισμός του τρόπου λειτουργίας και της τεχνολογίας των Δημόσιων Δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) και ιδιαίτερα σε μακρινές και απομονωμένες γεωγραφικά περιοχές, με θέσπιση ειδικού προγραμματισμού και κινήτρων προσέλκυσης επιστημόνων υγείας, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες υγείας του πληθυσμού και να διευκολυνθεί η πρόσβαση σε αυτές.
4. Προτείνεται η αύξηση ευρύτερα των πόρων που διατίθενται για την ΠΦΥ με διακριτούς κωδικούς χρηματοδότησης τόσο σε επίπεδο κρατικού προϋπολογισμού του Υπουργείου Υγείας, στους προϋπολογισμούς των Υγειονομικών Περιφερειών και των περιφερειών της χώρας (μέσω άντλησης πόρων από Ευρωπαϊκά Προγράμματα), όσο και για τη χρηματοδότηση μέσω του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) της ΠΦΥ στον Ιδιωτικό τομέα για τη διενέργεια ιδιαίτερα εργαστηριακών διαγνωστικών εξετάσεων για την πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.
Στόχος είναι να επενδυθούν οι σχετικοί πόροι με τη προοπτική να συσχετίζονται με το αποτέλεσμα και το όφελος που θα συνδέεται με τη βελτίωση των δεικτών της υγείας του πληθυσμού.
5. Χρηματοδότηση νέων θεραπειών και εξετάσεων από νέο κωδικό ξεχωριστό των υπαρχόντων, έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται ο υπάρχων προϋπολογισμός.
6. Ολοκλήρωση Ηλεκτρονικού φακέλου υγείας ασθενούς με ειδικότερη έμφαση στην προστασία των ευαίσθητων δεδομένων.
7. Θεσμοθετημένη εκπροσώπηση των εκπροσώπων των συλλόγων ασθενών στη λήψη αποφάσεων για τη Δημόσια Υγεία.
8. Παράλληλη χορήγηση φαρμάκων από φαρμακεία ΕΟΠΥΥ και φαρμακεία νοσοκομείων με παράλληλη αύξηση του προϋπολογισμού για τα νοσοκομεία ή ξεχωριστός κωδικός προς ασθενείς.
9. Ψυχική στήριξη – ψυχολογική υποστήριξη σε ομάδες ασθενών, ψυχοκοινωνική υποστήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους.
10. Κάρτα αναπηρίας, χωρίς δημοσιοποίηση πάθησης ή χωρίς ποσοστό αναπηρίας.
11. Στελέχωση των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ) με όλες τις ειδικότητες ιατρών και ανάλογα με την πάθηση του ασθενή που εξετάζεται να υπάρχει αντίστοιχη ειδικότητα ιατρού.
12. Δημιουργία δημόσιων δομών κέντρων αποκατάστασης και φιλοξενίας ασθενών.
13. Ο θεσμός του Οικογενειακού Ιατρού πρέπει να υπάρχει ως δικαίωμα και όχι υποχρέωση του ασθενή με δυνατότητα άμεσης πρόσβασης στον ειδικό ιατρό χωρίς υποχρεωτικό σύστημα παραπομπών (gatekeeping).
14. Συνύπαρξη και παράλληλη λειτουργία Δημόσιου και ιδιωτικού φορέα με επαρκή χρηματοδότηση για εξασφάλιση και ομαλή λειτουργία τους.
15. Εφαρμογή των θεραπευτικών πρωτοκόλλων που έχουν ήδη εκπονηθεί και αναρτηθεί στο Υπουργείο Υγείας και ολοκλήρωση όσων απομένουν με παράλληλη ψηφιοποίησή τους από την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης (ΗΔΙΚΑ).
16. Η κατάργηση της συμμετοχής στις εξετάσεις σε ειδικές κατηγορίες ασθενών είναι προς τον σωστό δρόμο αυτό όμως θα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση του προϋπολογισμού και ξεχωριστή χρηματοδότηση για να μην αυξηθεί υπέρμετρα το clawback των εργαστηρίων, διότι σε αντίθετη περίπτωση θα σημαίνει σημαντική επιβάρυνση των εργαστηρίων που αυτά στην ουσία επωμίζονται την κοινωνική πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης.
Η συμμετοχή των ασθενών στις εξετάσεις θα πρέπει να γίνεται βάσει οικονομικών και κοινωνικών κριτηρίων.
