Ο όρος «αρθρίτιδα» χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει μία πάθηση.
Η αρθρίτιδα προσβάλλει άτομα όλων των ηλικιών, αλλά κυρίως των μεγαλύτερων, και των δύο φύλων και αποτελεί την πρώτη αιτία αναπηρίας σε πολλές χώρες.
Όμως, υπάρχουν πάνω από 200 μορφές αρθρίτιδας, επομένως δεν πρόκειται απλά για μία πάθηση.
Τα κύρια συμπτώματά της είναι ο πόνος, το πρήξιμο και η δυσκαμψία σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις με αποτέλεσμα τον περιορισμό της κίνησης, ενώ η άρθρωση παύει να είναι λειτουργική.
Τα συμπτώματα μπορεί να παρουσιάζουν ύφεση ή έξαρση, να εξαφανίζονται και να επανεμφανίζονται ή να επιδεινώνονται.
Μια σοβαρής μορφής αρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσει χρόνιο πόνο και να δυσκολεύει την καθημερινότητα του ασθενή.
Επίσης, μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στα οστά, ορατές ή μη, ενώ μπορεί να επηρεάσει και άλλα όργανα του σώματος.
Μορφές αρθρίτιδας
Οστεοαρθρίτιδα
Προκαλείται όταν μία άρθρωση υφίσταται φθορά.
Πρόκειται για τον εκφυλισμό του χόνδρου μίας άρθρωσης, ο οποίος προφυλάσσει τα οστά από την τριβή και βοηθά στην ομαλή λειτουργία της άρθρωσης.
Ο εκφυλισμός μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας ενός τραυματισμού ή κατάγματος, κληρονομικής προδιάθεσης ή παχυσαρκίας.
Αυτοάνοσες φλεγμονώδεις αρθρίτιδες
Πρόκειται για αυτοάνοσες μορφές αρθρίτιδας που εμφανίζονται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στον ίδιο τον οργανισμό ενεργοποιώντας τους μηχανισμούς φλεγμονής.
Οι πιο γνωστές μορφές είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η ψωριασική αρθρίτιδα.
Μεταβολική αρθρίτιδα
Πιο γνωστή από αυτήν την κατηγορία είναι η ουρική αρθρίτιδα κατά την οποία κρύσταλλοι ουρικού οξέος προσβάλλουν την άρθρωση και τους γύρω ιστούς προκαλώντας οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα.
Σηπτική αρθρίτιδα
Εκδηλώνεται όταν ένας ιός ή ένα μικρόβιο μολύνει την άρθρωση και είναι περισσότερο συνηθισμένη σε ανοσοκατασταλτικά άτομα.
Αυτοί που θα πρέπει να είναι περισσότερο προσεκτικοί ώστε να μην εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα σε μικρότερη ηλικία είναι οι παχύσαρκοι, τα άτομα με μειωμένη δραστηριότητα, όσοι εκτελούν χειρωνακτική εργασία χωρίς διαλείμματα και άτομα που κάνουν υπερβολική άσκηση.
Οι αρθρώσεις είναι η βάση του σκελετού και οι μύες αυτοί που τον στηρίζουν.
Όταν οι μύες είναι δυνατοί, οι αρθρώσεις προφυλάσσονται από βλάβες.
Όταν η βλάβη υπάρχει ήδη, οι μύες που στηρίζουν την φλεγμονώδη άρθρωση την αποφορτίζουν μειώνοντας τον πόνο.
Επομένως, η γυμναστική με βάρη και γενικά με αντιστάσεις που χτίζει μύες μπορεί να βοηθήσει καταλυτικά.
Αντιμετώπιση
Επειδή υπάρχουν πολλές μορφές αρθρίτιδας υπάρχουν και πολλές μορφές αντιμετώπισης.
Για παράδειγμα, η οστεοαρθρίτιδα στα πρώτα στάδια, αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη, παγοθεραπεία ή θεραπεία με θερμότητα, ξεκούραση, μυϊκή ενδυνάμωση των μυών που στηρίζουν την πάσχουσα άρθρωση, απώλεια βάρους και αποφυγή επαναλαμβανόμενης κίνησης στην άρθρωση αυτή.
Σε πιο προχωρημένα στάδια, μπορεί να χρειαστεί και χειρουργική επέμβαση.
Οι φλεγμονώδεις παθήσεις αντιμετωπίζονται από εξειδικευμένους γιατρούς, ρευματολόγους και εξειδικευμένα φάρμακα.
Η μεταβολική αρθρίτιδα στην οξεία φάση του πόνου αντιμετωπίζεται με παυσίπονα και κορτιζόλη ή αντιφλεγμονώδη.
Για να προληφθεί, χρειάζεται να ρυθμιστούν τα επίπεδα του ουρικού οξέος στο αίμα.
Η σηπτική αρθρίτιδα θεραπεύεται με αντιβιοτικά, αλλά μπορεί να χρειαστεί και νοσηλεία.
