Όλοι χρησιμοποιούν κοινωνικά μέσα όπως το Facebook, το Twitter και το LinkedIn.
Στην αρχή, οι περισσότεροι άνθρωποι το κάνουν συνήθως για χρηστικούς και επαγγελματικούς σκοπούς, επειδή αυτές οι πλατφόρμες είναι πραγματικά χρήσιμα εργαλεία μάρκετινγκ.
Παλαιότερα, όταν κάποιος ήθελε να γράψει ιδέες, χρησιμοποιούσε ένα σημειωματάριο.
Στη συνέχεια ήρθαν τα smartphones.
Η ιδέα είναι απλή.
Γιατί να μεταφέρετε ένα στυλό και ένα σημειωματάριο όταν μπορείτε απλά να εισάγετε τις σκέψεις σας στο τηλέφωνο;
Αλλά με την πάροδο του χρόνου, τα πράγματα άλλαξαν.
Οι άνθρωποι άρχισαν να γράφουν τις ιδέες τους ως μικρά «κτυπήματα» στα κοινωνικά μέσα και συγκεκριμένα στο Twitter και στο Facebook.
Παρατηρήσεις, μαθήματα, πληροφορίες, καθημερινή ζωή.
Τα πάντα.
Οι περισσότεροι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης πιστεύουν ότι όλοι θέλουν να διαβάσουν για κάθε σκέψη ή εμπειρία τους.
Αυτό το φαινόμενο είναι επίσης ανεξέλεγκτο σε πλατφόρμες όπως το Snapchat και το Instagram.
Στη συνέχεια, υπάρχει μία διαρκής προσπάθεια να είναι ό,τι αναρτάται στο διαδίκτυο έξυπνο και ενδιαφέρον.
Η ανάγκη για κλικ, επισημάνσεις «μου αρέσει», κοινές χρήσεις και όλες τις άλλες ηλεκτρονικές επικυρώσεις της εσωτερικής μας ζωής και της εξωτερικής μας ύπαρξης διαρκώς μεγαλώνει.
Είναι μια αναζήτηση αποδοχής.
Στο τέλος όμως, χάνουμε κάποια βαθιά πράγματα.
Χάνουμε τη δυνατότητα να βυθιστούμε σε μια σκέψη βαθιά.
Να ανατρέξουμε σε κίνητρα και εμπειρίες.
Αντί να αφήσουμε τη σκέψη μας να εξελιχθεί και να ωριμάσει μέσα σε ημέρες, εβδομάδες ή μήνες, την αναρτούμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χωρίς καν να είμαστε σίγουροι γι΄ αυτήν.
Οι ιδέες που γεννιούνται με αυτόν τον τρόπο συχνά συμβιβάζονται προς όφελος της ταχύτητας και της έγκρισης.
Χάνουμε επίσης τη δημιουργικότητα γενικά.
Παρέχουμε περιεχόμενο, όχι τέχνη, όχι σκέψη.
Εν μέρει λόγω των παραπάνω: λόγω της συνεχούς επιθυμίας να τραβήξουμε την προσοχή.
Αλλά επίσης, επειδή χρησιμοποιούμε αυτές τις συσκευές μας τόσο πολύ που μας αποσπούν την προσοχή.
Και αντί να περνάμε χρόνο με τους φίλους μας, να διαβάζουμε κάτι σπουδαίο, να ασχολούμαστε με την τέχνη, να αφιερώνουμε χρόνο στον κήπο μας ή σε οποιοδήποτε άλλο πράγμα, απλά κάνουμε κλικ για να διασκεδάσουμε και να αποσπάσουμε την προσοχή των άλλων.
Τελικά, όλη αυτή η τεχνολογία μας επέτρεψε να μεταβούμε από το σημειωματάριο και το στυλό, στο φορητό “distractophone”.
Σίγουρα, λαμβάνουμε ενδιαφέρουσες και μερικές φορές σημαντικές ειδήσεις.
Ναι, τραβάμε υπέροχες φωτογραφίες των ανθρώπων που αγαπάμε.
Αλλά ίσως έχουμε υπερβεί τα φυσιολογικά όρια χρήσης και αντί να ελέγχουμε εμείς αυτά τα μέσα, τελικά μας ελέγχουν αυτά.
Συνεπώς, ναι, η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι ωφέλιμη αν γίνεται σωστά.
Αλλά στο χέρι μας είναι να αποτελεί δημιουργία και όχι αιχμαλωσία.
