Η κεφαλαλγία ή ο πονοκέφαλος τάσεως είναι η πιο συχνή μορφή πονοκεφάλου αποτελώντας περίπου το 75% του συνόλου των πονοκεφάλων.
Αυτό που χαρακτηρίζει τον πονοκέφαλο τάσεως είναι το επίπονο αίσθημα πίεσης και στους δύο κροτάφους, στο μέτωπο ή στο πίσω μέρος του κεφαλιού και του αυχένα.
Η ένταση του πόνου είναι συνήθως ήπια έως μέτρια και δεν αυξάνεται με τη σωματική δραστηριότητα.
Σε ορισμένους ασθενείς οι πονοκέφαλοι τάσης γίνονται χρόνιοι όταν επαναλαμβάνονται συχνά για τουλάχιστον έξι μήνες.
Στις χρόνιες περιπτώσεις, ο πόνος και οι ενοχλήσεις μπορούν να οδηγήσουν στη μείωση των δυνατοτήτων του ατόμου προκαλώντας έτσι ένα είδος αναπηρίας.
Οι αιτίες που προκαλούν τους πονοκεφάλους τάσης δεν είναι γνωστές.
Ως επικρατέστεροι θεωρούνται οι παράγοντες που προκαλούν αυξημένη ένταση στους μύες του λαιμού, του προσώπου και του αυχένα και πίεση στο δέρμα του κεφαλιού.
Επίσης, ανάμεσα στις αιτίες συγκαταλέγονται η κατάθλιψη και το άγχος.
Επίσης, η στάση του σώματος και του κεφαλιού μπορεί να προκαλεί κούραση και ένταση σε ορισμένους μύες με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται πονοκέφαλοι.
Για να μπορέσει ο γιατρός να κάνει τη σωστή διάγνωση σχετικά με το είδος του πονοκεφάλου, είναι σημαντικό ο ασθενής να μπορεί να δώσει ορισμένα χαρακτηριστικά του και να μπορεί να αναγνωρίσει τους πιθανούς παράγοντες που τον πυροδοτούν.
Ημερολόγιο πονοκεφάλου
Σε αυτό ο ασθενής καταγράφει τι έκανε πριν από την εκδήλωση του πονοκεφάλου, αν εργαζόταν σε υπολογιστή ή εκτελούσε κάποια σωματική δραστηριότητα.
Επίσης, πού βρισκόταν όταν ξεκίνησε ο πονοκέφαλος και αν ήρθε σε επαφή με κάτι που του προκάλεσε αλλεργία.
Η κατανάλωση κάποιων τροφών και ροφημάτων, η λήψη ορισμένων φαρμάκων και διατροφικών σκευασμάτων ευνοούν επίσης την εκδήλωση ενός πονοκεφάλου τάσεως.
Επίσης είναι σημαντικό να διευκρινιστεί εάν ο ασθενής βρισκόταν πριν από τον πονοκέφαλο σε φορτισμένη συναισθηματική κατάσταση, αν ταράχθηκε από κάτι, δεν ένιωθε καλά ή είχε σε κακή διάθεση.
Ακόμα ο ασθενής θα πρέπει να καταγράφει την ώρα της ημέρας που ξεκινά ο πονοκέφαλος και αν αυτή είναι συγκεκριμένη.
Η αντιμετώπιση των πονοκεφάλων τάσεως περιλαμβάνει την αποφυγή των παραγόντων που πιθανόν τους πυροδοτούν και η ανακούφιση από τα συμπτώματα.
Τα αναλγητικά φάρμακα ανακουφίζουν τον ασθενή.
Περιέχουν παρακεταμόλη, με πιο γνωστά την ασπιρίνη και κάποια μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των πονοκεφάλων οφείλεται σε πρωτογενείς ή ιδιοπαθείς κεφαλαλγίες, δηλαδή πονοκεφάλους τάσεως, ημικρανίες και αθροιστικές κεφαλαλγίες.
Υπάρχουν όμως και οι δευτεροπαθείς κεφαλαλγίες που οφείλονται σε κάποια ασθένεια, όπως ένα πρόβλημα στα δόντια, ένα κρυολόγημα, μια ιγμορίτιδα, μια ωτίτιδα.
Πιο σπάνια ο πονοκέφαλος μπορεί να οφείλεται σε όγκο στον εγκέφαλο, σε μηνιγγίτιδα ή σε μια εγκεφαλική αιμορραγία.
Ο ασθενής χρειάζεται οπωσδήποτε βοήθεια όταν συνυπάρχει δυσκαμψία στον αυχένα, πυρετός ή σπασμοί, αίσθημα αδυναμίας, σύγχυση, μουδιάσματα ή κάποια παραλυση, απώλεια συνείδησης, πόνος στα μάτια ή τα αυτιά.
Τέλος, ο ασθενής θα πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικό αν οι πονοκέφαλοι είναι επαναλαμβανόμενοι, αν τα χαρακτηριστικά τους μεταβάλλονται ή η έντασή τους αυξάνεται.
