Η δυσμηνόρροια, όταν δεν υφίσταται άλλο παθολογικό αίτιο, είναι μια συχνή γυναικολογική κατάσταση, η οποία περιορίζει τις καθημερινές δραστηριότητες της γυναίκας.
45% έως και 95% των γυναικών υποφέρουν από δυσμηνόρροια και, παρ’ όλη την πολύ μεγάλη συχνότητα εμφάνισής της, αντιμετωπίζεται συχνά ανεπαρκώς.
Οι αρνητικές επιπτώσεις της δυσμηνόρροιας στην ποιότητα ζωής, τις καθημερινές δραστηριότητες και την ψυχική διάθεση της γυναίκας σχετίζονται άμεσα με τις επώδυνες κράμπες και τα σύνδρομα οξέος πόνου, που, πολλές φορές, είναι τόσο ισχυρά που παρομοιάζονται με κολικό νεφρού.
Επίσης, ο χρόνιος πόνος συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της ποιότητας ζωής, με κύρια χαρακτηριστικά τις περιορισμένες κοινωνικές και φυσικές δραστηριότητες, την ψυχολογική δυσφορία και τη συναισθηματική ανισορροπία.
Σε μεγάλο αριθμό ενηλίκων ή/και εφήβων γυναικών, έχει καταδειχθεί ότι η επώδυνη έμμηνος ρύση (πόνοι περιόδου) έχει αρνητική επίδραση σε πολλαπλές πτυχές της προσωπικής ζωής.
Δεδομένου ότι οι περισσότερες γυναίκες δεν αναζητούν θεραπεία, καθώς θεωρούν τον έντονο πόνο ως φυσιολογικό μέρος του κύκλου τους, τα προαναφερόμενα ποσοστά μπορεί να είναι υψηλότερα.
Οι γυναίκες με δυσμηνόρροια παραπονούνται συχνά για αίσθημα κόπωσης και υπνηλία, κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Στο πλαίσιο της δυσμηνόρροιας, οι επώδυνες κράμπες της μήτρας μπορεί να είναι η αιτία ενός φαύλου κύκλου αρνητικών γεγονότων, όπου οι πόνοι της περιόδου μειώνουν την ποιότητα και αποδοτικότητα του ύπνου, και η επακόλουθη κόπωση είναι πιθανό να εντείνει την αρνητική επίδραση του πόνου στην καθημερινή λειτουργικότητα και την ψυχική διάθεση.
Οι παράγοντες για την εμφάνιση δυσμηνόρροιας είναι η πρώιμη εμμηναρχή, το κάπνισμα, η παρατεταμένη διάρκεια της περιόδου και η υπερβολική απώλεια αίματος, ο υψηλός δείκτης μάζας σώματος (αυξημένο βάρος/παχυσαρκία), η κατανάλωση αλκοόλ, το οικογενειακό ιστορικό δυσμηνόρροιας, η ηλικία και η ατεκνία.
Η ένταση του πόνου μπορεί να μειωθεί μετά την τεκνοποίηση και με την αύξηση της ηλικίας, αν και όχι πάντα.
Αρκετές γυναίκες καταφεύγουν σε εναλλακτικές μη φαρμακολογικές θεραπείες για την αντιμετώπιση της δυσμηνόρροιας, παρόλο που αυτές συχνά είναι αναποτελεσματικές (πχ. ζεστά επιθέματα, ξεκούραση στο κρεβάτι/ύπνος, άσκηση, διαλογισμός, αρωματικά έλαια, αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου, σιδήρου ή/και βιταμίνης D).
Σε κάθε περίπτωση, η αποτελεσματικότητα αυτών των μεθόδων είναι υποκειμενική.
Το 47% – 70% των γυναικών χρησιμοποιούν αναλγητικά για την ανακούφιση του πόνου, δεδομένου ότι οι φαρμακευτικές μέθοδοι θεραπείας καταγράφονται ως πιο αποτελεσματικές από τις μη φαρμακευτικές μεθόδους.
Στη θεραπεία της δυσμηνόρροιας, χρησιμοποιούνται συνήθως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως η νατριούχος ναπροξένη, το zomepirac sodium, το μεφεναμικό οξύ, η κετοπροφαίνη, η ιβουπροφαίνη και η δικλοφενάκη, το ακετυλοσαλικυλικό οξύ.
Επίσης, χρησιμοποιούνται και αναλγητικά σκευάσματα, με ήπια αντιφλεγμονώδη δράση, που αναστέλλουν τη σύνθεση των προσταγλανδινών, ανακουφίζοντας από τον πόνο.
