Συνήθως αναφέρεται ως ανδρόπαυση, το σύνδρομο ανεπάρκειας τεστοστερόνης που σχετίζεται με την ηλικία, υπάρχει στο 6-9% των ανδρών ηλικίας 40 έως 70 ετών και επηρεάζει έως και το 30% των ατόμων άνω των 70 ετών.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Με την ηλικία, η σταδιακή μείωση της παραγωγής τεστοστερόνης είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο. Το σύνδρομο ανεπάρκειας τεστοστερόνης (TDS) ορίζεται από ένα σύνολο κλινικών και βιολογικών δεικτών που προκαλούνται από μια σταδιακή μείωση της παραγωγής ανδρογόνων, συμπεριλαμβανομένης της τεστοστερόνης.
- Οι άνδρες με TDS έχουν χαμηλότερα από τα κανονικά επίπεδα τεστοστερόνης. Ως αποτέλεσμα, οι ιστοί του σώματος που διεγείρονται συνήθως από την τεστοστερόνη, δέχονται μικρότερες ποσότητες αυτής της ορμόνης, η οποία μπορεί να προκαλέσει σωματικές και μερικές φορές ψυχολογικές αλλαγές.
- Μόνο μια σημαντική επιδείνωση της ποιότητας ζωής που σχετίζεται με μια λειτουργική συμπτωματολογία θα οδηγήσει σε μια διαγνωστική διαδικασία. Αυτό βασίζεται στη μέτρηση του συνολικού επιπέδου τεστοστερόνης (ή βιοδιαθέσιμου ή ελεύθερου επιπέδου τεστοστερόνης, ακριβέστερων δεικτών σε περίπτωση παθολογιών ή σχετικών θεραπειών). Μια δεύτερη μέτρηση ένα μήνα αργότερα θα πρέπει να επιβεβαιώσει τη διάγνωση.
Ποια είναι τα κύρια συμπτώματα;
- Υπάρχουν ορισμένα φυσιολογικά συμπτώματα που δεν εμφανίζονται όλα ταυτόχρονα και δεν έχουν όλα την ίδια ένταση:
– Οι σεξουαλικές διαταραχές είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι, με ιδιαίτερα την μείωση της λίμπιντο, μείωση ή ακόμη και εξαφάνιση των νυκτερινών αντανακλαστικών στύσεων και αφύπνισης, στυτικής δυσλειτουργίας και καθυστερημένης εκσπερμάτισης.
– Σωματικές διαταραχές όπως η σαρκοπενία, η αδυναμία, η οστεοπόρωση και τα παθολογικά κατάγματα, αυξημένο σωματικό λίπος, σπλαχνική παχυσαρκία, τριχόπτωση, εξάψεις.
– Ψυχολογικές διαταραχές όπως έλλειψη αυτοπεποίθησης, ευερεθιστότητα, μειωμένη ποιότητα ύπνου, κατάθλιψη.
- Σε επίπεδο μεταβολισμού, η ανδρόπαυση αυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και μεταβολικού συνδρόμου. Έχει αναφερθεί επίσης σύνδεσμος μεταξύ μειωμένων επιπέδων τεστοστερόνης και ανάπτυξης καρδιαγγειακών παθήσεων ή αθηροσκλήρησης.
Ποια είναι η θεραπεία;
- Συνιστάται ορμονική υποκατάσταση τεστοστερόνης (με τη μορφή διαδερμικού τζελ, μαλακών καψουλών ή ενέσιμου διαλύματος), γενικά τουλάχιστον για 6 μήνες και έως 2 έως 3 έτη (για να ελπίζουμε σε βελτίωση όλων των τύπων συμπτωμάτων), επίσης όταν το συνολικό επίπεδο τεστοστερόνης είναι μικρότερο από 8 nmol / l και συνοδεύεται με κλινικές εκδηλώσεις. Οι καρκίνοι του προστάτη και του μαστού είναι επίσημες αντενδείξεις σε αυτή τη συμπλήρωση.
- Η σωματική άσκηση, η διακοπή του καπνίσματος, η κατανάλωση λιγότερου αλκοόλ, η κατανάλωση ισορροπημένης διατροφής και η μείωση του στρες, μπορεί να μειώσουν τα συμπτώματα του TDS.
Τα πλέον σημαντικά
– Η διάγνωση του συνδρόμου ανεπάρκειας τεστοστερόνης που σχετίζεται με την ηλικία, βασίζεται τόσο σε εργαστηριακή όσο και σε κλινική επιβεβαίωση.
– Με την επιφύλαξη αντενδείξεων και τακτικής ιατρικής παρακολούθησης, μπορεί να συνταγογραφηθεί ορμονική θεραπεία με τεστοστερόνη.
