Είναι συχνό το φαινόμενο να αλληθωρίζουν περιστασιακά τα μάτια των νεογέννητων μωρών.
Κάτι τέτοιο εμφανίζεται αμέσως μετά τη γέννηση.
Ο λεγόμενος στραβισμός όμως, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, δηλαδή μέσα στα τέσσερα πρώτα χρόνια του παιδιού, και προχωρήσει μπορεί να γίνει μόνιμος.
Αυτή η κατάσταση συμβαίνει όταν τα μάτια δεν μπορούν να εστιάσουν σωστά ενώ κοιτάζουν ένα αντικείμενο, δεν είναι δηλαδή σωστά ευθυγραμμισμένα.
Τα μάτια αδυνατούν να δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση και δε συντονίζονται.
Το πρόβλημα οφείλεται στην ανεπαρκή λειτουργία των μυών των ματιών.
Συχνά, ο στραβισμός εντοπίζεται εύκολα, αλλά κάποιες φορές χρειάζεται εξειδικευμένη διάγνωση.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αντιαισθητικό επηρεάζοντας την εμφάνιση αυτού που το έχει, αλλά μπορεί να επηρεάσει και την όραση.
Τα αλλήθωρα μάτια μπορούν να διορθωθούν αν οι γονείς αναλάβουν δράση γρήγορα μιας και ο εγκέφαλος στις μικρές ηλικίες είναι περισσότερο συνεργάσιμος σε τέτοιου είδους διορθώσεις.
Σε κάποιες περιπτώσεις ο στραβισμός δεν είναι έντονος και η κατάσταση παραμένει σταθερή.
Υπάρχουν όμως και φορές που τα αλλήθωρα μάτια φαίνονται έντονα, ιδιαίτερα όταν το άτομο είναι κουρασμένο, άρρωστο ή νευρικό.
Σχεδόν σε όλες περιπτώσεις πάντως, το ένα μάτι έχει μεγαλύτερη οπτική οξύτητα και μπορεί να δείχνει προς τα μπροστά.
Το άλλο μάτι όμως δεν «πιάνει» την κίνηση που πρέπει να γίνει, τοποθετείται διαφορετικά και δείχνει προς μια άλλη κατεύθυνση.
Οι βαθμοί του στραβισμού εξαρτώνται από την απόκλιση.
Όταν ένα μάτι κινείται από τη μία άκρη στην άλλη υπάρχει οριζόντιος στραβισμός, ενώ όταν κινείται πάνω κάτω ο στραβισμός είναι κάθετος.
Οι μορφές του στραβισμού ανάλογα την περίπτωση χωρίζονται στις εξής:
Εσωτροπία, εξωτροπία, υπερτροπία και υποτροπία και τέλος, παραλυτικός στραβισμός.
Συμπτώματα
Όταν υπάρχει στραβισμός τα μάτια δε δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση ακόμα κι αν εστιάζουν στο ίδιο σημείο.
Οι ενήλικες βλέπουν διπλά, ενώ σε ήπιες περιπτώσεις στραβισμού ένα παιδί μπορεί να κλείνει το μάτι του στο ηλιακό φως.
Μπορεί ακόμα να γέρνει το κεφάλι του για να μπορεί να κρατάει το βλέμμα του.
Τέλος, και ακόμα πιο σοβαρό, ένα ποσοστό ατόμων με στραβισμό χάνει την όρασή του στο αδύναμο μάτι του, παθαίνει δηλαδή αμβλυωπία.
Θεραπείες
Οι θεραπείες στοχεύουν στο να μη χάσει το ασθενές μάτι την οπτική του οξύτητα και τα μάτια να ευθυγραμμιστούν όσο καλύτερα γίνεται.
Αυτές οι θεραπείες ενισχύουν τους μύες των ματιών έτσι ώστε η απόκλιση να μειωθεί ή να εξαφανιστεί τελείως.
Συνήθως συνταγογραφούνται γυαλιά και ασκήσεις για τα μάτια για ενίσχυση των μυών.
Στην περίπτωση που ο ασθενής έχει χάσει την όρασή του τοποθετείται ένα επίθεμα στο δυνατό μάτι για να εξασκηθεί το άλλο και να αναγκαστεί να αυξήσει την οξύτητά του.
Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις χρειάζεται χειρουργική επέμβαση, ώστε να αποδυναμωθούν κάποιοι μύες, να ενισχυθούν κάποιοι άλλοι, ώστε να υπάρξει σωστή ευθυγράμμιση.
Αυτή μέθοδος όμως χρειάζεται πολλές επεμβάσεις για να ολοκληρωθεί.
Κάποιες φορές ο στραβισμός μπορεί να διορθωθεί με ένεση μπότοξ, η οποία χαλαρώνει τους μύες και επιτρέπει στα μάτια να ευθυγραμμιστούν σωστά.
