A+ A A-

Πρόληψη

Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα

Έρωτας, ίσως το πιο δυνατό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος.

Πολλά έχουν γραφθεί και ακόμα περισσότερα έχουν ειπωθεί για το πανίσχυρο συναίσθημα μεταξύ δύο ανθρώπων.

Κορύφωση αυτού είναι η σεξουαλική πράξη, η οποία αν και απολαυστική ενέχει κινδύνους.

Στις ΗΠΑ μόνο, 19 εκατομμύρια νέα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) εντοπίζονται ετησίως, τα περισσότερα εκ των οποίων αφορούν νέους κάτω των 24 ετών.

Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα

Χλαμύδια και Γονόρροια

Τα χλαμύδια και η γονόρροια αποτελούν τα δύο πιο συχνά νοσήματα που μεταδίδονται μέσω της κολπικής, πρωκτικής και στοματικής σεξουαλικής επαφής.

Οφείλονται στα βακτήρια Chlamydia trachomatis και Neisseria gonorrhea αντίστοιχα.

Τα πρώτα συμπτώματα από τη στιγμή της μόλυνσης εμφανίζονται σε λιγότερο από 15 ημέρες.

Κοινό χαρακτηριστικό των δύο νοσημάτων είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις παραμένουν ασυμπτωματικά για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ασυνήθιστες εκκρίσεις από τον κόλπο ή το πέος, πόνος και καύσος κατά την ούρηση αποτελούν χαρακτηριστικά συμπτώματα.

Η διάγνωση και των δύο νοσημάτων γίνεται με εργαστηριακή ανάλυση δείγματος από την μολυσμένη περιοχή.

Παρά την υψηλή συχνότητα εμφάνισής τους, δεν αποτελούν κίνδυνο για τη ζωή, εφόσον διαγνωστούν και θεραπευτούν έγκαιρα με τα κατάλληλα αντιβιοτικά.

Κολπικοί Μύκητες

Στον γυναικείο κόλπο ζει φυσιολογικά πληθώρα μικροοργανισμών, όπως μύκητες της οικογένειας Candida Albicans.

Τυχόν διαταραχή αυτής της ισορροπίας που οδηγεί σε πολλαπλασιασμό του μικροβίου προκαλεί δυσάρεστα συμπτώματα όπως, παχύρευστες εκκρίσεις λευκού χρώματος, φαγούρα και πόνο κατά την ούρηση.

Η μετάδοση στους άνδρες γίνεται με σεξουαλική επαφή σε αντίθεση με τις γυναίκες όπου μπορούν να προκληθούν και από άλλους παράγοντες όπως λήψη αντιβιοτικών, ορμονικές διαταραχές, διαβήτης κ.α.

Η διάγνωση γίνεται με λήψη δείγματος από την μολυσμένη εστία για εργαστηριακή διερεύνηση και η θεραπεία με χρήση αντιμυκητιασικών χαπιών, κρέμας και κολπικών υπόθετων στις γυναίκες.

Έρπης

Ένα από τα ευρέως γνωστά ΣΜΝ οφείλεται στον ιό Herpes Simplex Virus (HSV).

Από τους δύο τύπους του ιού, συναντάμε στα γεννητικά όργανα τον HSV-2, σε αντίθεση με τον HSV-1 που προσβάλει συχνότερα τη στοματική περιοχή.

Εκτός από τη σεξουαλική επαφή μπορεί να μεταδοθεί και με απλή επαφή των γεννητικών οργάνων.

Χαρακτηριστικά συμπτώματα αποτελούν μικρές επώδυνες φουσκάλες και έλκη στα γεννητικά όργανα που συνοδεύονται από κνησμό και εμφανίζονται εντός ολίγων ημερών μετά την έκθεση στον ιό.

Η διάγνωση πραγματοποιείται με κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται με εργαστηριακή ανάλυση δείγματος από ενεργή εστία.

Η θεραπεία με αντιϊκά φάρμακα στοχεύει στην γρήγορη ανακούφιση των συμπτωμάτων και όχι στην εξάλειψη του ιού, ο οποίος παραμένει ανενεργός στον οργανισμό και υποτροπιάζει με ηπιότερα συμπτώματα κυρίως σε καταστάσεις έντονου σωματικού στρες, άγχους, λήψης φαρμάκων κ.α.

Ιός Ανθρώπινων Θηλωμάτων (HPV)

Υπάρχουν περισσότεροι από 40 διαφορετικοί ορότυποι του ιού, με διαφορετική επικινδυνότητα και επιπτώσεις στον οργανισμό, που μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή.

Οι τύποι HPV-6 και HPV-11 είναι οι συνηθέστερες αιτίες για τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων, μικρές δερματικές αλλοιώσεις που μπορεί να συνοδεύονται από κνησμό, πόνο και σπανιότερα αιμορραγία χωρίς να ευθύνονται για καρκινογένεση.

Μετά τη διάγνωση της ιατρικής εξέτασης, υπάρχει πληθώρα θεραπευτικών επιλογών όπως κρυοθεραπεία, καυτηριασμός και χειρουργική αφαίρεση, ανάλογα με το σημείο που βρίσκονται.

Εάν δεν εξαλειφθεί ο ιός υπάρχει πάντα η πιθανότητα επανεμφάνισης των κονδυλωμάτων.

Μεγαλύτερη επικινδυνότητα για τον οργανισμό εμφανίζουν οι τύποι HPV-16 και HPV-18, οι πιο συνηθισμένες μορφές του ιού που ευθύνονται για καρκινικές αλλοιώσεις και αν δεν εντοπιστούν και θεραπευτούν έγκαιρα μπορεί να οδηγήσουν στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και σπανιότερα στον καρκίνο του πρωκτού και της οροφαρυγγικής οδού.

Η βασικότερη μέθοδος ανίχνευσης του ιού είναι το τεστ Παπανικολάου το οποίο πρέπει να επαναλαμβάνεται συχνότερα σε φορείς του ιού.Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα 2HIV - AIDS

Είναι το σπανιότερο από τα προαναφερθέντα νοσήματα αλλά ίσως το πιο σημαντικό λόγω της υψηλής θνησιμότητας, καθώς παρά τη συνεχή επιστημονική εξέλιξη παραμένει ανίατο.

Προκαλείται από τον ιό ανθρώπινης ανοσοεπάρκειας (HumanImmunodeficiency Virus - HIV) ο οποίος για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη μόλυνση, διαφορετικό για κάθε άνθρωπο, παραμένει ασυμπτωματικός.

Ακόμα και σε αυτή τη κατάσταση μεταδίδεται διαμέσου του αίματος με κοινή χρήση βελονών, ιδίως στους χρήστες ναρκωτικών και με τη σεξουαλική επαφή.

Με την πάροδο του χρόνου ο ιός επωάζεται στον οργανισμό και καταστρέφει τους μηχανισμούς άμυνάς του.

Αυτή η φάση ονομάζεται Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοεπάρκειας (AIDS), με χαρακτηριστικά συμπτώματα την απώλεια βάρους, τον παρατεταμένο πυρετό, την καταβολή δυνάμεων και τη λεμφαδενοπάθεια.

Στο τελικό στάδιο του συνδρόμου (πλήρες AIDS), ο φορέας είναι ευάλωτος σε ευκαιριακές λοιμώξεις όπως πνευμονικές λοιμώξεις, μεγαλοκυτταροϊό, μυκητιάσεις, έρπη ζωστήρα κ.α.

Η διάγνωση γίνεται με ανίχνευση αντισωμάτων στο αίμα, ωστόσο μπορεί να χρειαστεί ακόμα και 6 μήνες από τη στιγμή της μόλυνσης για να δημιουργηθούν και να εντοπιστούν.

Οι θεραπείες στοχεύουν στην επιμήκυνση και βελτίωση της ποιότητας ζωής των νοσούντων.

Η σωστή ενημέρωση, ο προληπτικός έλεγχος σε τακτά χρονικά διαστήματα και η άμεση αναζήτηση ιατρικής βοήθειας με τα πρώτα ύποπτα συμπτώματα είναι καθοριστικοί παράγοντες στην καλύτερη αντιμετώπιση των νοσημάτων και στον περιορισμό εξάπλωσής τους.

Η σωστή χρήση προφυλακτικού είναι επιβεβλημένη και καθοριστικής σημασίας για ασφαλέστερο σεξ, μειώνοντας δραστικά τον κίνδυνο μετάδοσης των ΣΜΝ.

Νικόλαος Μανέτας, Φαρμακοποιός, MSc International Health Management

Όλα όσα Πρέπει να Γνωρίζετε για τον Καρκίνο του Δέρματος

Δύο εκατομμύρια νέες περιπτώσεις καρκίνου του δέρματος εμφανίζονται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.

Επομένως, είναι σημαντικό μιας και ζούμε σε μια χώρα με έντονη ηλιοφάνεια, να επισκεπτόμαστε μία φορά το χρόνο τον δερματολόγο μας, ώστε σε περίπτωση που υπάρχουν αλλαγές στις ελιές μας στο δέρμα να εντοπίζονται.

Όλα όσα Πρέπει να Γνωρίζετε για τον Καρκίνο του Δέρματος 1

Πρέπει να είμαστε ιδιαιτέρως προσεχτικοί με την ηλιοθεραπεία καθώς και να προστατεύουμε το δέρμα μας με αντηλιακό με πολύ υψηλό δείκτη προστασίας, ανανεώνοντας το αρκετές φορές την ημέρα κατά την έκθεση στον ήλιο.

Σε καμιά περίπτωση η χρήση ενός αντηλιακού δεν μπορεί να μας παρέχει πλήρη προστασία όλη την ημέρα κάτω από συνθήκες έντονης ηλιοφάνειας.

Υπάρχουν δύο τύποι καρκίνου του δέρματος: τα καρκινώματα, που επηρεάζουν τα κερατινοκύτταρα, και το μελάνωμα που επηρεάζει τα μελανοκύτταρα.

Καρκινώματα

Πάνω από το 90% των καρκίνων του δέρματος αφορούν την εξωτερική στοιβάδα του δέρματος.

Πρόκειται συνήθως για βασικοκυτταρικά καρκινώματα, που περιορίζονται μόνο στις ανώτερες στοιβάδες του δερμικού ιστού.

Εμφανίζονται σε άτομα πάνω από 40 ετών, σπάνια κάνουν μεταστάσεις και οφείλονται στην επαναλαμβανόμενη έκθεση στον ήλιο, ενώ εμφανίζονται κυρίως σε σημεία που υπήρξε ηλιακό έγκαυμα.

Αυτού του τύπου τα επιθηλιακά καρκινώματα αναρρώνουν πλήρως μετά τη θεραπεία, που συνήθως αφορά τη χειρουργική τους αφαίρεση.

Πιο σπάνια είναι τα ακανθοκυτταρικά καρκινώματα που εμφανίζονται κυρίως στους ηλικιωμένους λόγω μακροχρόνιας έκθεσης στον ήλιο.

Εμφανίζονται σε εκτιθέμενες ζώνες σε άτομα με ανοικτό δέρμα και σπάνια κάνουν μεταστάσεις, ενώ θεραπεύονται με χειρουργική αφαίρεση.

Μελανώματα

Πιο επικίνδυνη μορφή από τα καρκινώματα, είναι το μελάνωμα.

Επηρεάζουν όλες τις ηλικίες και αναπτύσσονται από τον εκφυλισμό των μελανοκυττάρων που βρίσκονται στο κάτω στρώμα της επιδερμίδας.

Αυτές οι κακοήθειες μπορεί να ξεκινήσουν από έναν ήδη υπάρχοντα σπίλο ή πολύ συχνά εμφανίζονται σε υγιές δέρμα σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος.

Αν εντοπιστεί αργά, το μελάνωμα μπορεί να έχει απειλητικές συνέπειες για τη ζω, λόγω των μεταστάσεων που κάνει εύκολα.

Όλα όσα Πρέπει να Γνωρίζετε για τον Καρκίνο του Δέρματος 2

Παράγοντες Κινδύνου

Η αλόγιστη έκθεση στον ήλιο καθώς και η έκθεση σε τεχνητή υπεριώδη ακτινοβολία, στους θαλάμους μαυρίσματος Solarium, όπου ο κίνδυνος πολλαπλασιάζεται από 2 έως 8%, είναι οι κύριες αιτίες.

Το μελάνωμα είναι πιο συχνό σε άτομα που είχαν πολλά ηλιακά εγκαύματα κατά την παιδική ηλικία, που ασχολούνται με υπαίθρια σπορ, ιστιοπλοΐα, σερφινγκ ή είναι οπαδοί του τεχνητού μαυρίσματος.

Ο δεύτερος παράγοντας κινδύνου ιδιαίτερα στην περίπτωση των μελανωμάτων είναι οι γενετικοί παράγοντες, αλλά επίσης και άτομα που βρίσκονται στις ομάδες υψηλού κινδύνου με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:

• Ανοιχτόχρωμα ή κόκκινα μαλλιά, λευκή επιδερμίδα, φακίδες.

• Μαυρίζουν πολύ δύσκολα, ενώ έχουν τάση να παθαίνουν ηλιακά εγκαύματα.

• Έχουν μεγάλο αριθμό σπίλων στο σώμα, για τους ενήλικες άνω των 15 με διάμετρο μεγαλύτερη από 5 mm.

• Έχουν ιστορικό ενός ή περισσότερων κρουσμάτων καρκίνου του δέρματος στις οικογένειές τους.

• Υπήρξαν θύματα επαναλαμβανόμενων ηλιακών εγκαυμάτων κατά την παιδική ηλικία.

Αν υπάρχουν ένα ή περισσότερα σημεία τα οποία σας αφορούν θα πρέπει να επισκέπτεστε τον δερματολόγο σας τουλάχιστον μια φορά το χρόνο.

10 Σημάδια για να Ελέγξετε τον Θυρεοειδή σας

Ο θυρεοειδής αδένας είναι ιδιαίτερα σημαντικός καθώς είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, του μεταβολισμού και των χτύπων της καρδιάς.

Η κακή του λειτουργία, αφορά είτε μεγαλύτερη, είτε μικρότερη παραγωγή της σχετικής ορμόνης (TH), ένα ιδιαίτερα συχνό φαινόμενο που επηρεάζει κυρίως τις γυναίκες, και σε μικρότερο ποσοστό τους άντρες, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκονται.

Συχνά παραλείπουμε να ελέγξουμε τη λειτουργία του θυρεοειδή, επειδή θεωρείται δεδομένη, ωστόσο δεν είναι λίγες οι φορές που η υπερλειτουργία του ή η υπολειτουργία του, οδηγεί σε διάφορα προβλήματα στη φυσιοπαθολογία του οργανισμού.

Η κακή λειτουργία του αδένα μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς λόγους ή σε κάποια αυτοάνοση νόσο, αλλά ακόμη και στο άγχος και την κακή διατροφή.

Προβλήματα στη λειτουργία του θυρεοειδή μπορούν να παρουσιαστούν και στη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης.

10 Σημάδια για να Ελέγξετε τον Θυρεοειδή σας

• Νιώθετε συνέχεια κουρασμένοι;

Τα σημάδια της ανεξήγητης κούρασης είναι ένα από τα πρώτα και συνηθέστερα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού.

Η μόνιμη και ανεξήγητη κόπωση που νιώθουμε ακόμη κι αν έχουμε κοιμηθεί αρκετές ώρες, συχνά καταλήγει να συνδέεται με υποθυρεοειδισμό.

Η πολειτουργία του αδένα, μας κάνει να νιώθουμε κούραση, μια κούραση που δεν ξεπερνάμε όσες ώρες και αν αναπαυτούμε.

• Δεν έχετε καλή διάθεση;

Νιώθετε κακόκεφοι, δεν έχετε διάθεση να κάνετε τίποτε, χωρίς να μπορείτε να το εξηγήσετε.

Το σύμπτωμα αυτό συνδέεται με τη μόνιμη κόπωση.

Η χαμηλή παραγωγή της ορμόνης TH επιδρά στα επίπεδα της σεροτονίνης, της ορμόνης που είναι υπεύθυνη για την καλή μας διάθεση.

• Έχει αλλάξει η όρεξη σας για φαγητό;

Η αυξημένη όρεξη είναι ένδειξη υπερθυρεοειδισμού, καθώς η αυξημένη παραγωγή της ορμόνης TH μας αφήνει με ένα μόνιμο αίσθημα πείνας.

Συχνά αυτή η αυξημένη θερμιδική πρόσληψη δεν καταλήγει στην αναμενόμενη αύξηση βάρους. 

• Το μυαλό σας «κολλάει» και δεν μπορείτε να θυμηθείτε στοιχειώδεις πληροφορίες;

Σε περιπτώσεις δυσλειτουργίας του θυρεοειδή αδένα, ο εγκέφαλός μας δεν λειτουργεί σωστά.

Από τη μια, ο υπερθυρεοειδισμός δημιουργεί προβλήματα στη συγκέντρωση και από την άλλη, ο υποθυρεοειδισμός δημιουργεί προβλήματα στη μνήμη.

Βέβαια αυτά τα προβλήματα συνδέονται και με την ηλικία, αλλά τις περισσότερες φορές, ιδιαίτερα όταν η ηλικία δεν συνάδει με αυτά τα προβλήματα, οφείλεται στη δυσλειτουργία του θυρεοειδή αδένα.

• Νιώθετε την καρδιά σας να «χτυπάει δυνατά»;

Η καρδιά σας «χτυπάει δυνατά»;

Οι αυξημένοι παλμοί της καρδιάς, πολύ συχνά οφείλονται στην αυξημένη παραγωγή ορμονών του θυρεοειδή.

• Ξαφνικά οι εξετάσεις έδειξαν υψηλή χοληστερίνη;

Τα υψηλά επίπεδα κακής χοληστερίνης είναι σύμπτωμα υποθυρεοειδισμού, ιδιαίτερα όταν ακολουθείτε σωστή διατροφική ή φαρμακευτική αγωγή και οι τιμές τις χοληστερίνης παραμένουν σε υψηλά επίπεδα.

Στην περίπτωση αυτή χρειάζεται να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα άμεσα επειδή μπορεί να οδηγήσει σε καρδιαγγειακή ασθένεια.

• Νιώθετε ανεξήγητους πόνους στα άκρα;

Οι ξαφνικοί και ανεξήγητοι πόνοι στα άκρα, όπως και το χαρακτηριστικό μούδιασμα στα χέρια και στα πόδια είναι επίσης σύμπτωμα προβληματικής λειτουργίας του θυρεοειδή αδένα.

Χρειάζεται κι εδώ προσοχή, επειδή μια χαμηλή παραγωγή της ορμόνης ΤΗ για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να οδηγήσει σε γενικότερη βλάβη στα νεύρα.

• Ξαφνικά έχετε υψηλή αρτηριακή πίεση;

Η υψηλή αρτηριακή πίεση συνδέεται και με τη δυσλειτουργία του θυρεοειδή αδένα.

Τα άτομα που πάσχουν από υποθυρεοειδισμό έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν υπέρταση, επειδή τα χαμηλά επίπεδα της TH επηρεάζουν τα αιμοφόρα αγγεία και την κυκλοφορία του αίματος.

10 Σημάδια για να Ελέγξετε τον Θυρεοειδή σας

• Βλέπετε τα μαλλιά σας να πέφτουν;

Κάθε χρόνο, ιδιαίτερα το φθινόπωρο μαζί με τα φύλλα πέφτουν και τα μαλλιά μας.

Αν όμως η απώλεια είναι μεγαλύτερη από εκείνη που παρατηρείτε συνήθως, ίσως είναι η ώρα να ελέγξετε τις τιμές του θυρεοειδή σας.

Τα χαμηλά ποσοστά της ορμόνης ΤΗ διακόπτουν την ανάπτυξη της τρίχας και επηρεάζουν του θύλακες, οδηγώντας σε σημαντικές απώλειες.

• Η ζυγαριά σας δείχνει ανεξήγητα ότι πήρατε βάρος;

Η σημαντική και ανεξήγητη αύξηση του βάρους είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού.

Πολλές γυναίκες επίσης παρατηρούν, ότι παρά το ειδικό διατροφικό πρόγραμμα που ακολουθούν με σκοπό να χάσουν βάρος, τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα.

Συχνά το βάρος τους αντί να μειώνεται, αυξάνεται.

Συχνά η ανεξήγητη αύξηση βάρους οφείλεται σε υπολειτουργία του θυρεοειδή αδένα.

Τι Μπορείτε να Kάνετε για την Πρόληψη του Διαβήτη Τύπου 2;

Η διατροφή και η άσκηση έχουν καλύτερα αποτελέσματα από τα φάρμακα για τη πρόληψη και την εξέλιξη του διαβήτη τύπου 2.

Ο τρόπος ζωής μπορεί να βοηθήσει περισσότερο απ’ ότι μια συμβατική θεραπεία.

Η άσκηση σε συνδυασμό με την απώλεια βάρους αποτελούν την καλύτερη λύση, κυρίως σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο.

Πριν μερικά χρόνια, η ιατρική εφημερίδα New England Journal of Medicine έκανε μια έρευνα για να συγκρίνει τα αποτελέσματα της αλλαγής του τρόπου ζωής με τα αποτελέσματα της θεραπείας με μετφορμίνη για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν περισσότερα από 3.200 άτομα, ηλικίας κατά μέσο όρο 51 ετών, για μια περίοδο τριών ετών.

Κανένας από αυτούς δεν ήταν διαβητικός όταν ξεκίνησε η μελέτη, αλλά όλοι είχαν συμπτώματα που μπορεί να προμηνύουν την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2.

Διαβήτης Τύπου 2

Τα άτομα που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: η πρώτη ομάδα των ασθενών έλαβε ψευδοφάρμακο, η δεύτερη ομάδα έλαβε θεραπεία με μετφορμίνη και η τρίτη υποβλήθηκε σε διατροφή, ενώ έπρεπε να γυμνάζεται 2,5 ώρες την εβδομάδα το ελάχιστο.

Τα άτομα της τελευταίας ομάδας δεν έλαβαν καμία φαρμακευτική αγωγή.

Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά.

Η διατροφή και η άσκηση καταφέρνουν να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 στο μισό.

Ειδικότερα, ο συνδυασμός διατροφής και άσκησης μειώνει έως 58% τις πιθανότητες αυτές.

Φυσικά, όλα αυτά ισχύουν αν η αλλαγή του τρόπου ζωής γίνει πριν την εμφάνιση του διαβήτη.

Διαβήτης τύπου 2: 8 αλήθειες

Ο διαβήτης παρουσιάζεται όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι πολύ υψηλά.

Πώς συμβαίνει αυτό;

Η ινσουλίνη, η οποία ρυθμίζει το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα, δεν λειτουργεί σωστά, είτε λόγω της αντίστασης της ινσουλίνης, είτε λόγω της ανεπαρκής έκκρισης της ινσουλίνης από το πάγκρεας.

1. Τα διαβητικά άτομα έχουν περισσότερα προβλήματα με τα δόντια τους.

Η υπερβολική ζάχαρη στο σάλιο είναι υπεύθυνη για την τερηδόνα και άλλα οδοντικά προβλήματα.

Το συστηματικό βούρτσισμα μετά από κάθε γεύμα και η επίσκεψη στον οδοντίατρο μια φορά το χρόνο είναι απαραίτητα.

2. Τα αντισυλληπτικά χάπια δεν επιτρέπονται στις γυναίκες με διαβήτη.

Τα χάπια με οιστρογόνα μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και να αυξήσουν τη πίεση του.

Ωστόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντισυλληπτικά χάπια με προγεστερόνη.

3.Η κατάθλιψη είναι πιο συχνή στους διαβητικούς ασθενείς.

Η κατάθλιψη παρατηρείται σε ποσοστό 25-30% στα άτομα με διαβήτη, ενώ 15 έως 17% στον υπόλοιπο πληθυσμό.

4.Τα επιθέματα νικοτίνης μπορούν να χρησιμοποιηθούν από άτομα με διαβήτη.

Οι ασθενείς με διαβήτη είναι αναγκαίο να σταματήσουν το κάπνισμα και μπορούν να χρησιμοποιήσουν όποιο βοήθημα θέλουν.

Διαβήτης

5. Η ινσουλίνη δεν παχαίνει και δεν ευθύνεται για την αύξηση βάρους.

Ωστόσο, οι απαιτήσεις της θεραπείας μπορούν να εξηγήσουν μια πιθανή αύξηση σωματικού βάρους.

6.Η σωματική άσκηση πρέπει να είναι καθημερινή.

Χάρη στην ινσουλίνη, μετά από κάθε γεύμα, το 80% της ζάχαρης αποθηκεύεται στους μυς και το υπόλοιπο 20% στο συκώτι.

Χωρίς γυμναστική, δεν μπορεί να μειωθεί το ποσοστό ζάχαρης στους μυς.

7. Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια ασθένεια που δεν θεραπεύεται.

Μπορεί να μην έχει βρεθεί ακόμη η ολοκληρωτική θεραπεία του αλλά είναι δυνατό να μειωθεί ο κίνδυνος επιδείνωσης της πορείας του.

8. Πρόκειται για μια κληρονομική ασθένεια.

Ο κίνδυνος εμφάνισης του διαβήτη είναι περίπου 30% αν ένας από τους δυο γονείς είναι διαβητικός.

Σε περίπτωση απουσίας του κληρονομικού παράγοντα, ο κίνδυνος εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2 μπορεί να εμφανιστεί μετά την ηλικία των 40.

Όλα Όσα Πρέπει να Γνωρίζετε για τα Αντιβιοτικά

Τι είναι τα αντιβιοτικά;

Πώς μας προστατεύουν;

Είναι αλήθεια ότι στη χώρα μας κατέχουμε ρεκόρ στη χρήση των αντιβιοτικών;

Και πώς τελικά πρέπει να χρησιμοποιούμε τα αντιβιοτικά για να έχουμε μόνο ωφέλειες από τη δράση τους.

Τα αντιβιοτικά είναι μια από τις μεγάλες κατακτήσεις της ιατρικής επιστήμης για την αντιμετώπιση πολλών και σοβαρών ασθενειών.

Η ετυμολογία της λέξης «αντιβιοτικό» (αντί-βίος) είναι ελληνική και αναφέρεται σε μια ουσία, η οποία δρα ενάντια στη ζωή των βακτηρίων.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τα φυσικά αντιβιοτικά που προήλθαν από μύκητα ή άλλο μικροοργανισμό, ενώ σήμερα περιλαμβάνει ως επί το πλείστον συνθετικά και ημισυνθετικά εργαστηριακά παράγωγα με αντιβακτηριδιακή δράση.

Σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ (Κέντρο Ελέγχου & Πρόληψης Νοσημάτων) η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές χώρες με τα υψηλότερα επίπεδα μικροβιακής αντοχής, ενώ είναι πρώτη στη συνολική κατανάλωση αντιμικροβιακών παραγόντων.

Τα Αντιβιοτικά με Δυο Λόγια

Τα αντιβιοτικά εντάσσονται σε μία ευρεία ομάδα χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, τα οποία χρησιμοποιούνται με διττό σκοπό, τόσο για τη θεραπεία (χημειοθεραπεία), όσο και για την πρόληψη βακτηριακών λοιμώξεων (χημειοπροφύλαξη).

Ανάλογα με το αποτέλεσμα της δράσης τους διακρίνονται σε βακτηριολυτικά, που σκοτώνουν δηλαδή το παρασιτικό κύτταρο, και σε βακτηριοστατικά, ικανά να αναστείλουν την ανάπτυξη των βακτηρίων, που αναθέτουν έμμεσα πλέον την αντιμετώπιση της μόλυνσης στο ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή.

Η Ιστορία των Αντιβιοτικών

Η πρώτη γνωστή χρήση αντιβιοτικών ουσιών αναφέρεται στην Κίνα πριν από 2500 περίπου έτη.

Παράλληλα, κι άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων Αιγυπτίων και των αρχαίων Ελλήνων, χρησιμοποιούσαν μύκητες και βότανα για την αντιμετώπιση μολυσματικών αιτιών, εξ αιτίας της παραγωγής των θεραπευτικών ουσιών αντιβιοτικής δράσης από τους οργανισμούς αυτούς, αν και η χημική σύσταση, καθώς και η φαρμακολογική και φαρμακοκινητική δράση των ουσιών παρέμενε μυστήριο ανεξήγητο.

Οι πρώτες έγκυρες προσπάθειες για την περιγραφή των αντιβιοτικών ιδιοτήτων του Penicillium sp. αποδίδονται στον Ερνέστ Ντυσέν στη Γαλλία του 1897.

Εντούτοις, η έρευνά του άφησε ανεπηρέαστη την επιστημονική κοινότητα μέχρι την πραγματοποίηση της ανακάλυψης της πενικιλίνης από τον Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928.

Όλα Όσα Πρέπει να Γνωρίζετε για τα Αντιβιοτικά

Παράλληλα, η έρευνα για την αντιβιοτική δράση και θεραπεία επιτάθηκε και στη Γερμανία με την ανακάλυψη από τον Πάουλ Έρλιχ το 1909 του στενού φάσματος αντιβιοτικού «Σαλβαρσάνη», το οποίο αποτέλεσε φάρμακο-σταθμό στη θεραπεία της ευρέως τότε διαδεδομένης σύφιλης.

Η συγκεκριμένη φαρμακευτική ουσία, η οποία απεδείχθη εξίσου αποτελεσματική και έναντι άλλων μολύνσεων, δε βρίσκει πλέον εφαρμογή στη σύγχρονη ιατρική.

Έπειτα από την ανακάλυψη της πενικιλίνης από τον Φλέμινγκ, τα αντιβιοτικά αναπτύχθηκαν περαιτέρω στη Μεγάλη Βρετανία.

Λίγο περισσότερο από δέκα έτη αργότερα, ο Έρνεστ Τσέιν και ο Χάουαρντ Φλόρεϋ επέδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εργασία του Φλέμινγκ και κατόρθωσαν να απομονώσουν την καθαρή πλέον μορφή της πενικιλίνης.

Χάριν αυτού του γεγονότος, τους απενεμήθη το 1945 το βραβείο Νόμπελ στην ιατρική.

Μηχανισμοί Δράσης των Αντιβιοτικών Ουσιών

Τα πλέον πολυάριθμα διαθέσιμα μόρια με αντιβιοτική δράση αναστέλλουν την ανάπτυξη των βακτηρίων μέσω διαφορετικών μηχανισμών δράσης που αποσκοπούν, όμως, ουσιαστικά σε δύο στόχους:

• Καταστρέφουν το προστατευτικό εξωτερικό περίβλημα του βακτηριακού κυττάρου

• Παρεμποδίζουν τις βιοχημικές αντιδράσεις που επιτρέπουν στο μικροοργανισμό την επιβίωση και την αναπαραγωγή του (π.χ. επιδρώντας στην σύνθεση των νουκλεϊκών οξέων ή των πρωτεϊνών του βακτηριδίου).

Ανάλογα με τη χημική δομή του κάθε μορίου, τα αντιβιοτικά δύνανται να παρουσιάσουν υψηλή επιλεκτικότητα όσον αφορά σε μεμονωμένα είδη παρασίτων, όπως Gram+ (Στρεπτόκοκκοι, Σταφυλόκοκκοι, κ.τ.λ.) ή Gram- (Σαλμονέλα, Κολοβακτηρίδια τύπου Escherichia coli, κ.τ.λ.), καθώς επίσης και σε ευρείες ομάδες βακτηρίων.

Τα αντιβακτηριδιακά αυτού του τύπου φέρουν την ονομασία των «αντιβιοτικών ευρέος φάσματος», έναντι των αναλόγων «στενού φάσματος», που στοχεύουν σε ιδιαίτερους τύπους βακτηρίων.

Η Χρήση των Αντιβιοτικών στην Ελλάδα

Πανευρωπαϊκές μελέτες αποδίδουν στη χώρα μας αρνητικές πρωτιές σε κατανάλωση αντιβιοτικών με τις περισσότερες ημερήσιες δόσεις ανά αριθμό κατοίκων.

Ο κίνδυνος που ελλοχεύει από την αλόγιστη χρήση των χημειοθεραπευτικών αυτών μέσων αναφέρεται στην ελαχιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των αντιβιοτικών έναντι των παρασίτων, καθιστώντας με τον τρόπο αυτό τα μικρόβια πιο ανθεκτικά από ποτέ κι εμάς πιο ευάλωτους σε αυτά.

Η διασπορά στελεχών ανθεκτικών στα περισσότερα αντιβιοτικά ευθύνεται για την πρόκληση σοβαρών λοιμώξεων, ιδίως σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με αποτέλεσμα την παράταση της νοσηλείας τους, την αύξηση της θνητότητας και την αύξηση του κόστους νοσηλείας για τα νοσηλευτικά ιδρύματα.

Αναλυτικά, σύμφωνα με καταγραφές από το ESAC (European Surveillance of Antimicrobial Consumption), η Ελλάδα κατατάσσεται ως η πρώτη χώρα της Ευρώπης με συνολική -και κυρίως εξωνοσοκομειακή- κατανάλωση αντιβιοτικών, με σταδιακή αύξηση από το 1997 (25.06 DID) έως το 2005 (34.73 DID) (DID: Καθορισμένη Ημερήσια Δόση ανά 1000 κατοίκους ανά ημέρα).

Όλα Όσα Πρέπει να Γνωρίζετε για τα Αντιβιοτικά

Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία, η συνολική εξωνοσοκομειακή κατανάλωση αντιμικροβιακών για το έτος 2008 ανήλθε στα επίπεδα του 45 DDD (DDD: Καθορισμένη Ημερήσια Δόση) στη χώρα μας, επίπεδα σχεδόν διπλάσια συγκριτικά με το μέσο όρο που καταγράφηκε στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Οι λοιμώξεις από πολυανθεκτικά παθογόνα αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα και καθιστούν επιτακτική την ανάγκη λήψης και εφαρμογής αποτελεσματικών μέτρων για την πρόληψη και τον έλεγχό τους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναγνωρίζοντας τον αυξανόμενο κίνδυνο από τη μικροβιακή αντοχή, εκπόνησε ειδικό Σχέδιο Δράσης, το οποίο ανακοινώθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο, ενώ με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Ορθολογικής Χρήσης Αντιβιοτικών 2011, εκδόθηκε ειδικό Δελτίο Τύπου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με θέμα: «Σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής. 12 συγκεκριμένες δράσεις για την επόμενη πενταετία».

Οδηγίες Ορθολογικής Χρήσης Αντιβιοτικών

1. Τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση βακτηριακών και όχι ιογενών λοιμώξεων που προσβάλλουν τον ανθρώπινο οργανισμό.

Η χορήγησή τους δε χρησιμεύει στην αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος, γρίπης, βρογχίτιδας και της πλειονότητας των ωτίτιδων.

2. Η άσκοπη χρήση αντιβιοτικών δε δρα προφυλακτικά, τουναντίον οδηγεί σε μειωμένη δραστικότητα αυτών (λόγω ανάπτυξης μηχανισμών αντοχής από τα παθογόνα), όταν θα παραστεί πλέον πραγματική ανάγκη.

3. Η αντοχή των μικροβίων στα αντιβιοτικά καθιστά δυσχερή την αντιμετώπιση των λοιμώξεων που οφείλονται σε ολοένα και ανθεκτικότερα βακτήρια (χωρίς να υπάρχει παράλληλη εξέλιξη στην ανάπτυξη ισχυρότερων αντιβιοτικών) και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας σήμερα.

4. Τα παιδιά είναι πιθανό να νοσήσουν από κοινό κρυολόγημα ή γρίπη έως και εφτά φορές μέσα στο ίδιο έτος.

5. Στο κρυολόγημα, στις ιώσεις και στη γρίπη, η ξεκούραση, η καλή διατροφή και τα πολλά υγρά μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Επιλογή Αντιβιοτικού

Για να σιγουρευτεί ο γιατρός ότι ένα αντιβιοτικό είναι αποτελεσματικό για μια συγκεκριμένη ασθένεια, προβαίνει στον έλεγχο του λεγόμενου αντιβιογράμματος.

Επί της ουσίας, γίνεται καλλιέργεια βιολογικού υλικού του ασθενή, ενώ στη συνέχεια ελέγχεται η ευαισθησία ή όχι, των μικροοργανισμών που προέκυψαν από την καλλιέργεια στα διάφορα αντιβιοτικά.

Η παρατήρηση των αποτελεσμάτων οδηγεί στην επιλογή της καταλληλότερης αντιβιοτικής ουσίας για την αποτελεσματική και στοχευμένη αντιμετώπιση του συγκεκριμένου μικροβίου.

Η Συμβουλή του Φαρμακοποιού

• Μην παίρνετε αντιβιοτικά με δική σας πρωτοβουλία ή μετά από προτροπή τρίτων.

Συμβουλευτείτε πάντοτε το γιατρό σας πριν πάρετε κάποιο αντιβιοτικό.

• Τα αντιβιοτικά δεν αποτελούν πανάκεια σε κάθε ασθένεια.

Για παράδειγμα, μόνο συγκεκριμένες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος που οφείλονται σε βακτήρια χρήζουν αγωγής με αντιβιοτικά και σίγουρα μετά από την εκτίμηση από τον γιατρό. Η αμυγδαλίτιδα που οφείλεται σε στρεπτοκοκκική λοίμωξη εμφανίζεται σε ποσοστό μόλις 15% στο σύνολο των αμυγδαλίτιδων στα παιδιά και μόλις 5% στους ενήλικες.

• Όταν συνταγογραφούνται αντιβιοτικές θεραπείες είναι απαραίτητη η πλήρης συμμόρφωση του ασθενούς, τόσο στις οδηγίες δοσολογίας όσο και στη διάρκεια της αγωγής. Η διακοπή της αγωγής οδηγεί σε δημιουργία ανθεκτικών βακτηρίων στο αντιβιοτικό.

• Η υγιεινή των χεριών και ο προληπτικός εμβολιασμός είναι οι πλέον ενδεδειγμένοι και αποτελεσματικοί τρόποι πρόληψης της νόσου και της διασποράς λοιμώξεων.

Ελπινίκη Μπισκανάκη
Φαρμακοποιός

Κατεβάστε τώρα το Application!

Με την περιήγησή σας στο y-o.gr αποδέχεστε την χρήση cookies.